Zondag 8 maart is het dan zover, de Head. De afstand die de rest van het langebaanseizoen als sprintjes laat voelen. Bijna 8 km lang fysiek af zien, maar vooral 8 km lang mentaal samen de keuze blijven maken om door te blijven gaan en ons te onderscheiden van de rest. Technisch blijven roeien, koppies omhoog en vooral samen die boot weg leggen.

Zaterdag 6:10 onderweg naar Delft. Daar gingen we dan, de eerste wedstrijd van het seizoen tegemoet: De WinterWedstrijden. Een race die verroeid wordt over 5km op De Schie. Na een zware week trainen, twee gerepareeerde voetenboorden, twee schagen in de achterbak en een voedingsles van Tamar in de auto verder waren we er helemaal klaar voor. Het was een koude dag, zoals te verwachten viel, maar wel met een zonnetje op de planning.

Onder studenten merk je dat steeds meer mensen niet alleen bezig zijn met gezelligheid, maar ook met gezondheid. NH Nieuws kwam hierom de eerstejaars mannenploeg interviewen over het leven van een wedstrijdroeier. Dank aan NH Nieuws voor deze kans!

Tot de laatste week heb ik getwijfeld of ik mee zou doen, de NKIR. Vanuit de bond was het niet verplicht mee te doen, dus waarom zou ik? Anders dan vorig jaar was ik nu voor mijn gevoel ook niet zo goed voorbereid, wat betekent dat we vooral duur-training en kracht training hebben gehad. Maar als ik iets geleerd heb is het dat je beter spijt kan hebben van iets wat je wél hebt gedaan dan iets wat je niet hebt gedaan.