Als Damesch TopC4+ ‘26 kregen wij de eer om een stukje te schrijven over de najaarsbokaal! Na onze winst op het NSK waren we het roeien (en elkaar) nog niet zat, dus besloten we om nog een paar wedstrijden te starten dit jaar! Met goede voornemens om weer lekker fanatiek te gaan trainen, bleek dit uiteindelijk toch iets te optimistisch met dispuutsontgroeningen/studie etc., dus de eerste wedstrijd deden we vrijwel zonder training.  

Voor de eerste wedstrijd reisden we af naar de militaire basis van Breda om naar knappe mannen te kijk… te roeien natuurlijk! Maar aan zelfvertrouwen geen gebrek en al bij de eerste halen voelden we dat we het nog niet verleerd waren. Al snel vlogen we Laga voorbij en kwam de volgende boot al in zicht. Op het moment dat we dachten dat we nog ongeveer een kilometer moesten, hoorden we luidkeels: ‘Alleeeezzz okeanos!!’, wat ervoor zorgde dat we onze benen nog even extra hard wegzetten. En toen opeens: ‘Tuuuuut.’ Huh? Waren we nu al klaar?! Door gebrek aan borden aan de zijkant en misschien ons compobrein, waarbij het inschatten van afstanden blijkbaar nog niet helemaal tot onze kwaliteiten behoort, hadden we nog even niet meegekregen dat de wedstrijd hier al stopte. Dus eigenlijk kwamen we lichtelijk geïrriteerd over de finish, want er zat echt nog wel een eindsprint in! Na wat sneren en snauwen verder konden we eindelijk naar onze Coco Daan toe om te horen dat we hadden GETAART! We vlogen elkaar meteen in de armen en waren direct weer elkaars beste vriendinnen. We kregen een prachtige taart + survivalpakket van het leger en met een voldaan gevoel keerden we terug naar Amsterdam.  

Kleine sprong de toekomst in, de derde en tevens de laatste wedstrijd stond voor de deur: de Argo-slotwedstrijd in Wageningen. We trapten het ‘wedstrijdweekend’ goed af met een tripje naar Annemijn in Nijmegen. Eenmaal aangekomen stonden de pannenkoeken al op tafel, want: ‘Carbloaden voor morgen!!!’ Deze zin is in ons TopC4 jaar een klassieker geworden.  

We lagen keurig op tijd in bed. (Dat is weleens anders geweest de avonden voordat we moesten starten.) Nog een laatste keer samen slapen voor een wedstrijd. En wat hebben we weer gelachen!! Iets met een vissenpak en het o zo interessante puberteitsboek? Na een heerlijke nacht en wat geklets van slapende Toos was het tijd om naar Argo te gaan en toch echt die bokaal te pakken. Onze lieve CoCo en Ad Bactis waren samen met onze coach Simon afgereisd naar Waggy om ons te zien taarten. En of we dat hebben gedaan! De eerste race verliep niet echt soepel. Het was rommelig, er zaten vestjes tussen de slides  noem het maar op. Toch wisten we wederom sneller te zijn dan de damesch van Gyas. Na een fantastische lunch in de stad (of beter gezegd het dorpje) waren we ready voor de tweede race.  

Deze keer geen tijd voor slordige foutjes. Het was de laatste wedstrijd, dus deze keer ECHT alles geven. We hebben het voor de laatste keer laten zien. En dat hebben we gedaan ook: alles eruit gegooid (bijna letterlijk) en keihard gestaan. Met een mooie tijd van 1:46.9 op 500 meter mogen wij onszelf de winnaressen noemen van de najaarsbokaal én van een heel mooi, leerzaam, intensief maar vooral gezellig jaar!!! Voor de sjaarsen die dit lezen: ga dit jaar vooral lekker roeien!

Veel liefs, Damesch van TopC4 '26 out!!