Het is weer die tijd van het jaar: de Heineken Roeivierkamp staat voor de deur. Vier afstanden, twee dagen, en een hele hoop ploegen die zich afvragen waarom ze zich hier eigenlijk voor hebben opgegeven. Traditiegetrouw speelt ook het weer een hoofdrol. Volgens de voorspellingen krijgen we ergens tussen “een fris briesje” en “Noordzee-stormkracht negen met bonusregen”. Met andere woorden: precies het soort omstandigheden waar roeiers van zeggen dat ze het heerlijk vinden, maar ondertussen toch even extra tape op hun handen plakken.

Dit jaar stappen wij in een combinatie-acht met Skadi in de boot. Dat betekent twee verenigingen, één boot, en hopelijk acht mensen die ongeveer hetzelfde idee hebben over hoe hard er geroeid moet worden. Combinatieploegen hebben altijd iets magisch: of het loopt verrassend soepel, of het voelt alsof je met acht verschillende playlists tegelijk aan het roeien bent. We gaan uiteraard voor optie één.

De Roeivierkamp staat bekend om zijn vier afstanden, maar laten we eerlijk zijn: de sprintafstanden zijn waar het echt gebeurt. Daar wordt geen energie gespaard, geen subtiele tactiek toegepast en al helemaal niet rustig opgebouwd. Nee, daar geldt maar één strategie: HARD gaan. Vanaf de eerste haal vol erop, tanden op elkaar, en kijken wie er over de finish nog rechtop in de boot zit.

Kortom: een combinatie-acht, twijfelachtige weersvoorspellingen en sprintstukken waar het tempo door het dak moet. Het belooft weer een klassiek weekend te worden op de Amstel: nat, luidruchtig en waarschijnlijk een beetje chaotisch.
Precies zoals de H4K hoort te zijn.