De westelijke leek een WAB weekend zoals velen te worden, veel wind, grijze lucht en 4 keer starten. De vorige wedstrijd waren we 2e geworden in het beginnelingen veld, dus er was een mogelijkheid. Al heeft Nienke ons de hele week lopen appen en vertellen dat het een proces is en dat we moeten focussen op goed roeien. Maar niks is wat het lijkt, want vlak voor het weekend besloot Njord zich terug te trekken uit het VB4+ veld waardoor we op de zondag directe A-finale hadden en onze (volgens ons) grootste tegenstander niet meer meedeed, de zenuwen werden zeer hoog want zou het dan toch echt dit weekend gebeuren? De broken race (met wind mee) ging eigenlijk wel heel lekker, dus we hadden er vertrouwen in. Maar eerst moesten we het zaterdag nog laten zien in het klassement. Twee wedstrijden die toch niet helemaal gingen zoals we hadden gewild. Na een nachtje goed slapen en heerlijk uitslapen gingen we met frisse energie op naar de tweede dag op de WAB. Met Nienke die probeerde cool te blijven, maar het écht heel erg spannend vond, Sophie die deed alsof ze totaaal niet zenuwachtig was en de coaches die zeiden dat we onze taak moesten uitvoeren en dan wel zien wat het resultaat wordt gingen we opwarmen. Het enige dat we de hele race moesten blijven doen was tweede deel benen. Bij het opzetje hoorden we Auri nog roepen “dit was lekker meiden” en met die gedachte gingen we naar de start. Nog even door joelende Gyas supporters door roeien, want die dachten allemaal dat Gyas zou blikken. Het plan was om het puntje meteen vooraan te leggen, nou ging de eerste haal niet zo lekker en mislukte dat plan maar opgeven doen wij niet! Net voor de 1000m horen we van Nienke de woorden “Gyas verzwakt altijd in de tweede helft maar jullie niet” en dat gaf toch wel die energie boost die we nodig hadden. Push na push en ja hoor, we schuiven er voorbij! Terwijl Nienke de laatste paar halen al aan het huilen was door de cox kwamen we als eerste over de finish. Zoals Sophie zegt: we hebben onze zondag weer terug! De roze haren hebben het niet lang volgehouden, maar de herinneringen zullen ons nog veel langer bij blijven! Bedankt aan iedereen voor het coachen, meefietsen, supporten, roze verven van onze haren, meevieren en alle felicitaties🩷