Als je ooit hebt gestuurd, dan zit je vaak in een groepsapp met allemaal stuurtjes, en als een medestuurtje in nood is en wanhopig iemand zoekt om zaterdag een training te sturen, dan heb je dat voor elkaar over. Zelf zit je ondertussen bij een ander vereniging en woon je niet meer in de buurt. 
Dus toen stond ik er op een stormige zaterdag ochtend in een geleende regenbroek en zonder cox. Het bootje lag al in het water toen het bestuur na beneden kwam om te verkondigen dat het vaarverbod is. En daarvoor kom je dan helemaal uit Amsterdam hè? Maar blijkbaar was mijn prestatie zo overtuigend dat ze het wel verantwoord vonden om mij te vragen om de Head te sturen.

Natuurlijk was het een moreel dilemma, het is wel de leukste wedstrijd van het jaar voor ons stuurtjes, maar tegen mijn eigen huisgenootjes starten? Nou blikken zullen ze wel niet, dus kan wel. Na een week op en neer naar Leidendorp (want blijkbaar moet je ook trainen) dacht ik nog zekerder te weten dat de blik er niet in zat en mijn huisgenootjes zich geen zorgen hoefden te maken.  

Toen eindelijk op de zondag van de Head aangekomen, bleek het nog even spannend of de wedstrijd door zou gaan, maar de mist klaarde op en niks kon het roeipret meer in de weg staan. Naar het oudebekende bumpercar-style oproeien van de head mogten we dan eindelijk gaan roeien. Midden in het veld, lekker weg trappen van de rest en op jacht naar de boten voor ons.

Dit ging vervolgens zo goed dat we bij de eerste bocht al naast Saurus lagen. Die trokken zich verder niks aan van mijn gekozen lijnen en bleven stoicijns de binnenbocht claimen. Toch ook op de Amstel geld de wet van de sterkere, dus ik hield mijn lijn vast, wat Asopos (aka ons) een flink gat in de bootrand opleverde, maar Saurus een gebroken blad (hadden ze maar moeten wijken).

De rest van de race verliep minder enerverend en verbaasendwekkend goed. Dus toen we uitendelijk horden dat we 3e waren geworden, en nog voor Okeanos waren beland begon mijn mijn slecht geweten toch een beetje aan mij te knagen. Maar toen de boot eruit getild werd en de schade zichtbaar, vervloog dit gevoel snel weer, die boot zal zeker de H4K niet kunnen starten, en met een beetje geluk heb ik onze EjD voor de volgende wedstrijd tenminste een tegenstander minder bezorgd.