Wedau Regatta/Martini/Martini Sprint; 9 overwinningen!

20 mei 2008 - door jorien - 9 reacties

Afgelopen weekend zijn er bijzonder mooie prestaties geleverd door de gehele wedstrijdsectie van Okeanos.
Woensdagavond zal rond 21u de huldiging plaatsvinden voor alle ploegen die afgelopen weekend geblikt hebben. Handtekeningen en foto’s na de huldiging, zorg dus als rasechte Okeanos-fan dat je erbij bent!

Duisburg
Allereerst hebben onze (sub)toppers in Duisburg weer een hoop internationale ervaring opgedaan. Het was het hele weekend zwaar weer, waardoor de snelle tijden helaas achterwege bleven. De prestaties waren wisselend.
Van de Zware Mannen Groep waren Willem, Mechiel, Teun en Roel vertegenwoordigd in Duisburg.
Roel heeft op beide dagen van het evenement met soeverein en goed roeien de SB 1x gewonnen. Hij heeft hiermee de Overgangsstatus bereikt. Voor meer info en beelden van zijn races zie www.roelbraas.nl en www.lhageman.nl.
De senioren B 8+ kwam op zaterdag met Willem en Teun tot een 3e plek in een veld van 4. De acht had aansluiting met de Britse en Poolse SB acht maar kon het initiatief niet nemen. Mechiel kwam uit in de SB 4-. Een zwaar veld op zaterdag waar zij ongelukkig geloot waren en daardoor geen finale voeren. Op zondag startte Willem in de 8 en Teun en Mechiel in de 4. De acht kwam in de finale, na een goede eerste 1000m, tekort op de tweede 1000m toen de wind aantrok. Hier werd een uiteindelijke 5e plek veroverd. De 4- kwam tot een 4e plek achter drie andere vieren die zwaar streden om de overwinning in de laatste halen.
Ondanks dat op beide dagen van het toernooi met verschillende opstellingen werd geroeid in de 4- en 8+, zijn er wel goede races gevaren door de ploegen.
Van onze lichte toppers (Mark en Peter, combi met Nereus) nog een verslag van hun prestaties;
Op vrijdag kwamen wij (OJL van Nereus en Okeanos) naar Duisburg om het hotel, de omgeving en de baan alvast te verkennen. Onder de indruk van de ambiance en de structuur van de baan keerden wij na een training huiswaarts om onszelf nog even wat meer uit te hongeren. Op zaterdag stond het allemaal te beginnen, wij hadden afgesproken sowieso in de 1e 1000m te laten zien wat wij waard waren en hopelijk daarmee het veld te overbluffen. De voorwedstrijd was om 9:52 en de lichte Franse bonds 4- kwam redelijk indrukwekkend met een opzetje naar de start varen. De Duitse(SB) en Nederlandse (SA) 4- lagen ook in deze heat. De start ging ongekend goed, we lagen direct midden in het veld. Na de eerste push op 300m lagen we een lengte voor het veld en dat hielden wij vol tot de 750m. Toen kwamen de Fransen opzetten, met een gigantische push schoven zij voorbij, maar bleven zij voor Steven op boeg zichtbaar. Geen verloren zaak dus, 2e is nog steeds ruimschoots door. Wat wij niet door hadden is dat aan de andere kant van de baan de Duitsers en Nederlanders mee waren geschoven in die push en aanzienlijk dichterbij waren gekomen. Na 1500m lagen wij nog steeds 2e maar er zat weinig meer in de benen. Op de finish waren de toeters zeer snel achter elkaar en na afloop bleek dat we op 6 tienden de finale niet hadden gehaald, balen!

Op zondag mochten we noch einmal varen. Weer tegen de Nederlandse KNRB boot met Jolmer vd Sluis, Maarten Tromp, Rutger Bruil en Dennis Beemsterboer(maar ja, met zulke bladen,skol, kan je natuurlijk niet winnen). De start was nog wat rommelig, maar de eerste push bij de 300m zorgde ervoor dat we overlap hielden met de Duitse reserve 4- voor de OS en een lengte uitliepen op de Skol-combi. Elke push vanaf toen was goud waard, uiteindelijk moesten we op de finish nog de Duitsers voor ons dulden. Dat niveau hebben we nog niet, maar de KNRB-boot werd op 8 seconden gezet en was niet te genieten na afloop. Mooi weekend, mooie baan, fijn geroeid!

Martini
Naast al dit internationale geweld bij de oosterburen was er in het hoge noorden des lands ook nog het één en ander te verroeien door de andere wedstrijdroeiers van de R.S.V.U.
We beginnen dit wedstrijdverslag met een prijsvraag (alleen voor de niet-aanwezige Okeaniden); Wat voor weer was het in Harkstede?
(Hint 1; hetzelfde als elk jaar. Hint 2; er staan een tiental windmolens langs de kant, die zo hard ronddraaien dat het geluid je daags na de Martini nog achtervolgt.) Nu vraagt u zich af wat de prijs is voor de winna(a)r(es)….
Een bestuurslid naar keuze zal al uw fantasieën doen uitkomen, en wat dat mag betekenen weet u pas wanneer u de gelukkige winna(a)r(es) bent van de prijsvraag. E-mail uw antwoord binnen 4,36 seconden na plaatsing van dit bericht op de site naar wedstrijd@okeanos.nl!
Op vrijdag was in totaal zeven uur reistijd de voorwaarde om naar de mooiste wedstrijd van het hele weekend te kunnen kijken. Achteraf is nog steeds onduidelijk wie er nu daadwerkelijk gewonnen hebben met de startverschillen, valse starts en punten toekenning van de wedstrijdleiding meegerekend. We hopen binnenkort de definitieve uitslagen binnen te krijgen. Wat vaststaat is dat Eerstejaars licht met een koningen-eindsprint dat blik sowieso niet meer wordt afgenomen.
Meneer de f.t. praeses is nog druk doende de dames van de wedstrijdleiding te overtuigen dat zij hun (boeg)balletje toch echt eerder over de finish drukten, en de eerstejaars dames winnen het misschien nog op hun looks (van Orca, dus dat moet niet al te lastig worden).

Op zaterdag was de organisatie gelukkig een stuk beter dan de dag ervoor. De dag begon met de voorwedstrijd van Remco in het N1x-veld. Hij pakte snel een ruime lengte op de rest van het veld, dit wist hij goed vast te houden en haalde daardoor makkelijk de finale. In de finale was het iets lastiger, maar de tactiek was hetzelfde. In een vroeg stadium van de race wist Remco een behoorlijk gat te slaan met de concurrentie, de laatste 500m kwamen een aantal skiffjes weer wat in zicht, maar uiteindelijk was het gat groot genoeg om de overwinning te pakken!

Maarten A., Geert, Sietse, Mark en Michelle wonnen in een overtuigende race en een mooie tijd de voorwedstrijd. In de finale lag het veld erg dicht bij elkaar. Op de 1000m was nog alles mogelijk, en na een goede push lag de 4+ goed gepositioneerd voor een mooie eindsprint. Echter de push kon niet worden doorgetrokken, en daardoor moesten de jongens helaas genoegen nemen met een derde plek. Op zondag wisten de jongens in een spannende voorwedstrijd Skadi van zich af te houden. In de finale was het minstens zo spannend. Tot de 1500m lag het veld nog erg dicht bij elkaar, in de eindsprint kwamen de jongens echter net tekort. Kortom de MGZ 4+ is goed op weg, dat blik komt er sowieso!

De eerstejaars dames draaien na heel wat blessureperikelen weer op volle toeren. Na wat leermomentjes tijdens vorige wedstrijdweekenden was in samenspraak met dhr. Zwolle besloten tot een geheel andere aanpak. Niet alles geven in de eerste duizend meter, maar een goed ingedeelde race varen waarin ook nog wat overblijft voor de eindsprint. In het eerstejaars veld op zaterdag werd dit goed tot uitvoering gebracht in de voorwedstrijd. Het gat met de aanvoerder in het E&Y Klassement is nog steeds groot, maar met een goede tweede plek in de finale pakken de meiden weer wat punten voor het klassement.
De tactiek die op zaterdag al goed uit de verf kwam, kwam goed van pas in het DB8+ veld op zondag. De voorwedstrijd werd makkelijk gewonnen. In de finale pakten de meiden toch weer vrij snel driekwart bootlengte op de concurrentie, Skoll kwam richting de 1500m nog erg dichtbij, gelukkig bleek dat de meiden nog wat over hadden voor de eindsprint en mochten, in navolging van eerstejaars licht eerder op de dag, dat blik ophalen aan het inmiddels zinkende erevlot! Dit alles geschiedde in een fikse verbetering van het DB8+ record (was: 6:53,73, is: 6:47,25).

De MGD 4+ was maar voor één ding gekomen: de overgangsstatus! Hiervoor kon nog één keer (ervan uitgaande dat ze zouden slagen in hun voornemen) gestart worden in het DN4+ veld. De voorwedstrijd was zo on(t)spannend dat ondergetekende bijna de Utrechtse tegenstander aanmoedigde om wakker te blijven. De finale was niet veel spannender, maar wel allermooist (hierbij scheelt het ook een stuk dat de vrouwen uit de betreffende vier niet onaangenaam uiterlijke trekken bezitten); de overgangsstatus is binnen! Tevens verbraken ze hiermee hun eigen DN4+-record (was: 7:24,98, is nu: 7:24,32) Op zondag waren de meiden nog een beetje draaierig van de draaibar.

Eerstejaars licht had op vrijdagavond al laten zien zich thuis te voelen in het hoge noorden. De vraag blijft of dit iets te maken heeft met namen als Ploēgmâkers, Ŏpstäl en Hepkèma (klinkt wel lekker Gronings), of dat dit het sterke voorgevoel was dat de Noorderwind ze iets moois zou brengen dit weekend.
Óf met het feit dat mejuffrouw de wedstrijdcommissaris die arme jongens even flink had laten schrikken (ze weegt per slot van rekening ook meer dan de meeste jongens uit die acht) door te zeggen dat ze ‘heel erg boos’ zou kijken als ze niet zouden winnen dit weekend (dan was ze namelijk helemaal voor niets naar Groningen gekomen!) De Groningse Jöóst die het weet mag het zeggen!
Op zaterdag was het lichte eerstejaars veld. Blijkbaar hadden de lichte rakkers zoveel vertrouwen opgedaan tijdens de sprint van vrijdag dat ze de meefietsende menigte tot de laatste meters in spanning wilden laten over het wel of niet halen van de A-finale. Met een strakke eindsprint hielden ze Gyas ongeveer op de eindstreep uit de finale. In de finale zelf lagen de ploegen tergend lang op één lijn, maar het trucje met de eindsprint werkte dit keer net even iets minder. Zondag mochten ze aantreden voor het LB8+ veld. De voorwedstrijd werd wederom nog even op de eindstreep beslist. Door de winst in de voorwedstrijd was het vertrouwen in eigen kunnen gegroeid. In de finale was het zo spannend dat de wedstrijdcommissaris haar al extreem schorre stem definitief dreigde kwijt te raken, en mejuffrouw de P. tegelijkertijd onderwierp aan een bijzonder hobbelig staaltje mountainbiken-op-gehuurde-stadsfiets-dwars-over-het-toeschouwersterrein.
Weer moest op de streep blijken dat deze jongens de afgelopen weken op niets anders getraind hadden dan de eindsprint; beginneling-af! Dit mooie kunstje werd geflikt in een nieuw Okeanos-record (was: 6:15,1, is nu: 6:13,08).

De MGD 4- wist op zondag de finale te bereiken via een goed gevaren voorwedstrijd. In de finale wisten ze dit helaas niet om te zetten in een beslissende stap richting de ploegen die het 4- veld domineren.

Maarten en Mathijs (Nereus) voeren direct finale in het LO2- veld. Na een moeilijke start bleek het lastig om de tegenstand bij te halen, dit lukte met een enkele ploeg, maar Maarten en Mathijs konden helaas niet meedoen om de overwinning.

Thijs, Fred en Boris hebben in Nanne (Gyas) een mooie combi-partner gevonden voor de 4-. Dit bleek op zondag tijdens het O4-veld. De Okeanos-vertegenwoordiging stond inmiddels tot de knieën in het water op het erevlot nadat de zoveelste Okeanos-ploeg mocht aanleggen. In de verte kwam het 4-veld aanvaren, duidelijk was dat de jongens met de Groningse combi-partner in het (thuis)voordeel waren. En dus gewoon de beste! Het Okeanos/combi-record is werkelijk verpletterd (was: 6:34,80, is nu: 6:13,19).
Heel wat blikken later mochten deze gasten ook nog even met Laga instappen in de SA8+. Triton bleek niet op volledige oorlogssterkte want er werd op een interval gewonnen. Inmiddels was heel Okeanos niet meer van het erevlot weg geweest, en waren de Mis(s)(ter) Wet T-shirt verkiezingen begonnen. Op het ‘Lalalalala’ van het Laga-lied, werd een mooi weekend afgesloten.

Overigens won Okeanos ook nog even het verenigingsklassement (http://web3.nlroei.nl/martini/wijzigingen.php) in Groningen!