Voorbeschouwing Olympische Spelen

5 augustus 2016 - door ThomasvdW - 0 reacties

M1x:

In de skiff velden overheersen de deelnemers waarvan niks verwacht hoeft te worden, en daarmee zullen de eerste heats dan ook redelijk saai zijn. Met deelnemers zoals “Sid Ali Boudina” (Algerije), “Bryan Sola Zambrano” (Ecuador), “Dattu Baban Bhokanal” (India), en “Al Hussein Ghambour” (Libië) zullen de grote scullers ter wereld toch geen moeite hebben. Des te interessanter wordt het als het toernooi zich vordert, en er daadwerkelijk plekken voor de halve finale of finale op het spel staan. In de strijd om een plek in de finale is onze voorspelling dat het zal gaan tussen Angel Fournier Rodriguez (Cuba), Mahé Drysdale (Nieuw-Zeeland), Hannes Obreno (België), Alan Campbell (Great Britain), Stanislau Shcharbachenia (Wit-Rusland), Ondrej Synek (Tsjechië), en Damir Martin (Kroatië). De uiteindelijk strijd om de gouden medaille zal een close-call worden tussen rivalen Drysdale en Synek, met als nieuwe uitdager Damir Martin. Op de olympische baan wordt het onstuimig qua golven uit vaak onverwachte richtingen, zoals eerder vermeld door Steenman nadat hij voor het eerst de baan over ging. Wat dat betreft zou het qua uitslag wel eens kunnen lijken op de Europese Kampioenschappen van afgelopen mei, waarin Damir Martin aan het langste eind trok met een zeer sterke race. Synek lag tijdens deze race in de meest nadelige baan, maar kwam als nog tot een derde plaats. Een goed resultaat in de halve finales zal cruciaal zijn op het olympische water, want eerlijke omstandigheden kunnen binnen no-time omslaan, en dan kan je maar beter in de meest voordelige (of minst nadelige) baan liggen.

 

  1. Ondrej Synek (Tsjechië)
  2. Mahé Drysdale (Nieuw-Zeeland)
  3. Damir Martin (Kroatië)

 

W1x:

In de Damesskiff, het traagste veld van deze regatta, doen wij, als Nederland, niet mee. Dit neemt niet weg dat dit een heel interessant veld gaat worden. Met een ouwe rot, Ekaterina Karsten (Wit-Rusland) die in bezit is van meerdere olympische medailles in dit veld, en de 2 relatief jonge uitdagers uit Oceanië, Emma Twigg (Nieuw Zeeland) en Kim Crow-Brennan (Australie) zal het in de heats niet echt spectaculair zijn. Naast deze dames zijn er anderen die een lekker potje kunnen peddelen. De Amerikaanse Genevra Stone, de Tsjechische/titelverdediger Mirka Knapkova en de Zwitserse Jeannine Gmelin zijn allemaal medaille kandidaten. Alleen in heat 6 zullen Emma en Ekaterina het al tegen elkaar opnemen. Voor de rest, zullen de verwachte winnaars van de andere heats geen moeite moeten hebben om als eerste over de finish te komen.

Pas na de heats zal dit veld leuk gaan worden. Ik raad jullie aan om de finale van dit veld zeker te kijken want dit wordt een mooie.

 

  1. Kim Crow-Brennan (Australië)
  2. Emma Twigg (Nieuw-Zeeland)
  3. Genevra Stone (Verenigde Staten)

M2-:

Hier hoeven we niet veel over te vertellen:

Eric Murray en Hamish bond gaan winnen. Máár: Murray is tijdens het fietsen op z’n bek gegaan, en is daardoor enigszins beurs aangekomen in Brazilië. Dus misschien gaan ze niet winnen. Dit duo is sinds 2009 ongeslagen in de M2- en met 70 achtereenvolgende overwinningen, zullen zij dit ook niet snel weg geven.

In het geval dat zij dat wel doen, zullen Braas en Steenman er zijn om met goud ervandoor te gaan. Met een training waarbij ze een WR-pace 1000m gevaren zouden hebben, 3.03, hebben ze de power om het duel met de Nieuw-Zeelanders aan te gaan.

Het 3e tweetje wat een kans maakt zijn de Britten, Innes en Sinclair, zij beschikken over de hoogste bootsnelheid in de 2- in het gehele Britse kamp. Pas op het laatste moment is besloten dat Innes/Sinclair van start gaan, aangezien er nog een andere twee-zonder was die hiervoor in aanmerking kwam. Een outsider in dit veld, en als zij een goede dag hebben een kanshebber, zijn de Australiers Turrin en Lloyd, echter verwacht ik niet dat ze mee zullen draaien in de strijd voor goud en zilver.

 

Er is dan ook geen twijfel in mijn hoofd wanneer ik schrijf dat dit de top 3 zal gaan worden:

 

  1. Murray/Bond (Nieuw-Zeeland)
  2. Braas/Steenman (Nederland)
  3. Innes/Sinclair (Great-Britain)

W2-:

Reserves Jorritsma en Robbers gaan van start in de twee-zonder, maar hebben hoogstwaarschijnlijk geen reële kans tegen de sterke concurrentie van onder andere Denemarken, Great Britain, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika, en de VS. Voor de Britten is dit eigenlijk een zekere medaille, en de verwachting is goud; hetzelfde resultaat als in Londen 2012. De gouden combinatie, die al 36 races ongeslagen is, heeft als enige echte tegenstand de VS. Voor het eerst tijdens Olympische Spelen zullen de dames uit de VS niet dubbel starten (dus in zowel de twee-zonder en de acht) maar leggen zij de volledige focus op de twee-zonder. Juist hierdoor kunnen ze misschien met frissere benen tegenstand bieden, en voor het eerst in tijden de ongeslagen Britten het vuur aan de schenen leggen.

 

  1. Stanning/Glover (Great Britain)
  2. Mueller/Luczak (Verenigde Staten)
  3. Scown/Behrent (Nieuw-Zeeland)

 

    11.   Jorritsma/Robbers (Nederland)

 

M2x:

Wederom een redelijk saai veld qua winnaar, al is het natuurlijk altijd afwachten wat er daadwerkelijk op de spelen gebeurd. Misschien wel de beste dubbel-twee ooit, de Sinkovic broertjes uit Kroatië, hebben slechts 1 race ooit verloren in de dubbel (hun allereerste heat, maar wonnen daarna wel het toernooi), en zijn de eersten die onder de 6-minuten grens zijn gekomen in een dubbel-twee. Ter vergelijking: eerstejaars achten komen aan het eind van het seizoen meestal nét onder de 6 minuten… en dat met slechts 6 extra roeiers aan boord. Het zou misschien wel de grootste verrassing zijn als de Kroaten in Rio niet olympisch goud halen. Tijdens de laatste World Cup deden de Kroaten niet mee, en kwamen binnen 1 seconde Nieuw-Zeeland, Great Britain, en Frankrijk achtereenvolgend over de finish. De strijd om een zilveren en bronzen medaille zal dus hevig worden, met ook nog eens oude rot Olaf Tufte (Noorwegen) die zijn zesde olympische spelen heeft gehaald, en hier niet genoegen zal nemen met een plek buiten de medailles nadat hij in Athene en Beijing al goud won in de skiff. Ook het altijd sterke Duitsland moet niet uitgesloten worden van een plaats bij de besten, met de zeer ervaren Hacker aan boord.

 

  1. Sinkovic/Sinkovic (Kroatië)
  2. Manson/Harris (Nieuw-Zeeland)
  3. Tufte/Borch (Noorwegen)

 

LW2x:

In hun huidige sterke seizoen zijn Ilse Paulis en Maaike Head (NED) de grote medaille kanshebbers in dit veld. Met een World Cup, EK, en een wereldrecord op hun naam, allemaal behaald in 2016, lijken ze in topvorm.

De Nieuw-Zeelanders, Sophie Mackenzie en Julia Edward, de huidige wereldkampioenen, zijn favoriet voor de titel. Een steady seizoen heeft geleerd dat zij tijdens de Worldcups niet in de piek van hun kunnen waren en hebben al hun potentie opgespaard voor de spelen.

Een andere challenger voor de medailles is Canada, Lindsey Jennerich en Patricia Obee. Deze dames hebben laten zien dat ze kunnen winnen door WC ll in Poznan op hun naam te schrijven. Zij hebben als enig tweetje als koppel eerdere Olympische ervaring. In 2012 in Londen behaalde zij een 1e plek in de b-finale. Zal deze ervaring genoeg zijn om de boot nu als 1e over de streep te trekken?

Deze drie landen zijn erg aan elkaar gewaagd en het zal ervan af hangen wie zijn dag heeft in de finale.

 

  1. Jennerich/Obee (Canada)
  2. Mackenzie/Edward (Nieuw-Zeeland)
  3. Paulis/Head (Nederland)

 

LM2x:

Lange tijd waren er nog twee afzonderlijke projecten in de race om Nederland te vertegenwoordigen in dit zeer sterk bezette veld van lichte mannen. Beide projecten slaagden er helaas niet in om te voldoen aan de eisen, en mochten jammer genoeg niet deelnemen aan het olympische kwalificatie toernooi. Onze zuiderburen, die vaak gelijk op gingen met de Muda’s, mochten hier wel aan deelnemen en wisten zich te kwalificeren met een sterke race. Helaas mocht er volgens het FISA regelement maar 1 ploeg van België naar Rio, en omdat ook Obreno (mannen skiff) zich kwalificeerde moest er gekozen worden. De Belgische roeibond koos voor de skiff, en gaf daarmee een plek in Rio door aan de Denen. In 2012 wist deze Deense ploeg zich verrassend genoeg olympisch kampioen te kronen (bijzonder mooie race, terug te zien op worldrowing.com), maar de echte snelheid mist deze ploeg nog om in aanmerking voor de medailles te komen in Rio. De grote favoriet voor goud is hier de Franse ploeg, die desondanks een last-minute wisseling in de boot nog steeds bijzonder rap is; qua tijden doen zij niet onder voor het zware veld, en zouden mogelijk zelfs in het zware veld een medaille halen. Zij worden achterna gezeten door hoofdzakelijk Europese ploegen (Noorwegen, Italië, Ierland, Great Britain), maar ook Zuid-Afrika moet niet over het hoofd gezien worden. De strijd om de zilveren en bronzen medaille zal kortom erg spannend worden.

 

  1. Azou/Houin (Frankrijk)
  2. Thompson/Smith (Zuid-Afrika)
  3. Strandli/Brun (Noorwegen)

 

W2x:

Ook in dit veld mist een Nederlandse kwalificatie, nadat Scheenaard (Thêta) en haar Gyas-partner net buiten de kwalificatie-eis eindigden tijdens het Olympisch kwalificatie toernooi. Met geen Nederlandse deelname is dit direct een stuk minder interessant veld, en dit lijkt ook de opvatting van andere landen. Met vooral de focus op de acht, de dubbelvier, of op de skiff lijkt dit veld enigszins matig bezet in de breedte. Bij grote kanshebber voor een medaille, Griekenland, zit bijvoorbeeld een voormalig lichte dame in de boot, wat ons direct doet denken dat dit veld dan misschien toch niet zo sterk is als je zou verwachten van een olympisch nummer. De medaille plaatsen zullen verder gaan tussen Nieuw-Zeeland, Great Britain, Wit-Rusland, Polen, en Australië.

 

  1. Grainger/Thornley (Great Britain)
  2. Asoumanaki/Nikolaidou (Griekenland)
  3. Fularczyk/Madaj (Polen)

 

M4x:

Dit veld is een waarbij het alle kanten op kan gaan. Er zijn veel ploegen die een gooi kunnen doen naar goud, en mijn verwachting is dan ook dat de ploeg die het beste met slecht water om kan gaan zal winnen. Even om aan te geven wat een veld dit is:

  • Australiërs, winnaars van WCll’16 en WClll’16
  • Duitsers, Wereldkampioenen
  • Britten winnaars van WCll’15
  • Polen, winnaars van WClll ‘15
  • Estland, Europees kampioenen

De verwachting hier zal zijn dat de Australiërs aan het langste eind zullen trekken. Dit aangezien de Duitsers niet een overtuigend seizoen gevaren hebben en de Australiërs een beduidend beter seizoen hebben gehad.  

 

Echter kan dit veld uitslaan naar de outsider die zomaar aan kunnen gaan en uit het niks een verrassende race kunnen varen. Dit maakt het M4X veld een van de leukste om naar te kijken, naast dat het natuurlijk zeer snel gaat.

 

  1. Australie
  2. Estland
  3. Duitsland

 

LM4-:

Regerend olympisch kampioen Zuid-Afrika ligt niet meer aan de start in Rio, en zal dus sowieso worden opgevolgd door een nieuwe ploeg. De favoriet voor de gouden medaille is met overmacht Zwitserland; in de breedte een niet bijzonder sterk roei-land maar oppermachtig de afgelopen paar jaar in de lichte mannen vier-zonder. Desalniettemin zullen ze dit verre van kado krijgen; Denemarken zal na de blamage van Londen 2012 (grote favoriet, verliezend van Zuid-Afrika) proberen nu wél die gouden medaille te bemachtigen, met legendarische roeier Morten Jørgensen (goud Beijing 2008, brons Londen 2012, full-time eindbaas). De Nederlandse lichte mannen vier-zonder zal ook mee strijden in dit veld, maar vermoedelijk niet voor de medailles. Het afgelopen seizoen bleken zij steeds weer niet in staat om op het podium te eindigen, en met Tim Heijbrock terug van weggeweest in deze ploeg lijkt daar geen verandering in te gaan komen. Voor drie van de vier heren van deze ploeg is het vermoedelijk de laatste kans op een olympische medaille, gezien de leeftijd. Na de olympische spelen wordt het dan tijd om nieuw leven in de Nederlandse lichte mannen vier-zonder te blazen, wat zeker perspectief zou moeten bieden gezien het hoge niveau in het Nederlands lichte heren roeien.

 

Voor de medailles zal de strijd verder gaan tussen hiervoor genoemde landen en Great Britain, Nieuw-Zeeland, Frankrijk, en Duitsland.

 

  1. Zwitserland
  2. Nieuw-Zeeland
  3. Great-Britain

 

      6.   Nederland

 

M4-:

Het britse nummer, het nummer waarin zij de laatste 4 olympische spelen goud mee behaald hebben. De verwachting is dat het dit jaar ook weer raak zal zijn. Echter ligt er dit jaar een hele sterke tegenstander op de loer. De Australiërs. Ze hebben laten zijn heel goed mee te kunnen komen met de Britten tijdens WCll in Lucerne. Helaas door een snoekje, door Josh Dunkley Smith, 10 meter voor de finish gingen de Britten er met de winst vandoor (klein detail: de Australiërs hadden te kampen met ziekte, en hebben de slag van de boot moeten vervangen door een invaller tijdens deze World Cup…).

 

Ook de Amerikanen hebben van hun 4- de prioiteitsboot gemaakt. Door de focus in deze boot te leggen hebben de Amerikanen een 4 die mee kan komen met de top in het veld. De Italianen zijn de wereldkampioen in dit veld. Ook dit jaar hebben ze laten zien dat ze geen probleem hebben met het aanhaken bij de top, maar echt winnen is ze nog niet gelukt. Dit betekent dat die veld een pittige opgave gaat worden voor Viergevert en consorten. Zij hebben een wisselvallig seizoen gedraaid zonder een overtuigende overwinning, behalve  Henley,  echter raceden de grote concurrenten niet mee hier.

 

Dit zal een leuk veld worden om te kijken, met de britten die hun claim willen leggen op hun 5e achtereenvolgende gouden Olympische medaille in het veld en de Australiërs die er een stokkie voor willen steken.

 

  1. Groot-Brittanie
  2. Australie
  3. Italie

 

      5. Nederland

W4x:

Nederlands beste (en sterkste) roeisters zijn zo’n anderhalf jaar geleden samen in deze boot gezet, en zijn hier niet meer uit gekomen. Het doel was op dat moment al duidelijk: goud in Rio. De vraag is nu: gaat dat lukken? De tegenstand doet in ieder geval niet onder voor de Nederlandse dames, en vooralsnog moesten de Nederlandse dames elke internationale race wel een ploeg voor zich dulden. Vooral het eerste deel van de race verliezen zij steeds veel terrein, wat ze dan uiteindelijk in de eindsprint niet meer kunnen goed maken. Traditioneel is het dames dubbelvier roeien een Duits feestje; sinds 1976 toen het nummer werd geintroduceerd wisten zij het zevenmaal te winnen. De kans is echter aanwezig dat het Duitse feestje verstoord gaat worden; op het WK vorig jaar kwamen zij tekort achter de Amerikanen, en dit jaar werden zij al verslagen door de Polen. Tussen deze vier landen zal het dan ook gaan om de medailles. Bij de beste race ooit zouden de Nederlandse dames goud kunnen winnen, maar als het minder goed loopt zouden ze ook zo maar naast het podium kunnen eindigen.

 

  1. Duitsland
  2. Polen
  3. Nederland

 

M8+:

Kan de Holland Acht de druk aan? Bijna overal worden zij als favoriet aangestipt voor dit meest spectaculaire, en snelste nummer op het water. De bedreiging van de Duitsers en de Britten is echter zeer reeël, en juist nu zullen zij pieken en de smet van het verlies van de Holland Acht in Luzern willen doen vergeten. Bij de Duitsers, is dit hét hoofdnummer, en zij waren in voorbereiding op Londen vier jaar lang ongeslagen waarna zij het goud pakten. Na Londen liep het echter minder voorspoedig, en hebben ze sinds 2013 vooral geduelleerd met de Britse acht, waarbij zij vaak het onderspit moesten delven. In de laatste World Cup wisten zij weer overtuigend te winnen van de Britten, en werd een scherpe 5;22.6 neergezet. De Holland Acht deed hier niet mee, maar had hun laatste wedstrijd in Henley, waar zij redelijk overtuigend de overwinning binnen sleepten. Een duidelijk verschillende voorbereiding, maar welke zal het meest succesvol zijn? De Holland Acht die wedstrijdritme op doet in het ruige, en onstuimige water van Henley-on-Thames of de Duitse Acht die op vlak water razendsnel wist te winnen van de Britten in Poznan?

De spanning is nu al om te snijden… Vermoedelijk zullen de overige ploegen (Polen, Nieuw-Zeeland, Italië, en de VS) niet in staat zijn om te winnen, maar op een goede dag kan de VS, Polen, of Nieuw-Zeeland zeker een medaille bemachtigen. Zeker de VS moet in de gaten worden gehouden, gezien het behaalde resultaat tijdens de tweede Worldcup (3de 0.24 seconden achter Duitsland).

 

  1. Holland Acht
  2. Deutschland-Achter
  3. Verenigde Staten

 

W8+:

De Amerikaanse vrouwen acht is al meerdere jaren de ongeslagen numero uno in dit veld. Dit wordt dan ook een race voor zilver en brons. De Britse dames hebben hun zaakje goed voor elkaar als het op zilver aankomt. Ze hebben het vuur aan de schenen gelegd van de Dames Holland Acht van Nederland door op het EK er net overheen te schuiven in de finale. De Nederlandse dames hebben hard gewerkt dit jaar en hebben laten zien dat ze zich niet zomaar uit het veld laten slaan. Constante A-finales en top 3 finishes laat zien dat ze raad weten met zo’n boot en dat ook zij meedoen om de 2e plek.

Op het OKT werden de Nederlandse dames verslagen door de Roemeense dames 8. Roemenie heeft een lang en dominant verleden in dit nummer, zij zullen dan ook gebrand zijn om een medaille binnen te trekken. Goud zal het niet worden maar een mooie zilveren medaille zit er zeker in.

Vanwege de dominantie van de Amerikaanse dames 8 zal dit niet een race voor goud zijn. Ik verwacht dat dit de top 3 wordt:

 

  1. Verenigde Staten
  2. Great Britain
  3. Nederland

 

Categorie: