Voorbeschouwing Damen

3 mei 2018 - door Wedstrijdcommissie - 0 reacties

Dit weekend wordt er voor het eerst dit seizoen gestreden in Rotterdam! Met het vooruitzicht op de Damen heeft Sarah Tabak van middengroep damesch een stuk geschreven over haar voorbereiding.

Zaterdag 21 april, 18.29 uur

We hebben opgeroeid en komen aanroeien bij de start. Omdat de meeste ploegen van de races na ons er al liggen, proppen we onszelf er tussen terwijl de B finale van start gaat. Rustig kijk ik hoe alle ploegen op gang komen en ben ondertussen in mijn hoofd bezig met de race die komen gaat. Maar na een paar halen word ik onrustig, er klopt iets niet. Hoort laga niet recht op de start af te gaan? Op dit moment ligt de punt precies op mij gericht. Ik kijk er nog eventjes naar, en dan dringt het besef tot me door, dit krijgt ze nooit op tijd bij gestuurd: ze gaan ons raken! ‘LAGA!!’ maar geen reactie, nog een keer: ‘LAGA!!!’ Ook mijn teamgenoten zien het gevaar en beginnen te roepen. Maar laga heeft niets door. Pas vlak voor ze ons raken kijkt de boeg om, maar dan is het te laat. Met volle vaart wordt Megan geraakt, een snee in de elleboog. Dan raakt het blad de nek van Jonna waarna Anne hem vol in haar rug krijgt. En ik? Ik heb niets. Mijn ploeggenoten hebben letterlijk de klap voor me opgevangen. Het duurt maar enkele seconden, dan is laga los, start opnieuw en weg zijn ze.
 
Maandag maken we de balans op van de schade die we hebben, dat valt niet mee. Anne’s rug doet pijn; ze mag niet roeien. Ook hadden we gewaarschuwd moeten zijn dat ik de enige was zonder pijn. Naast mij, omgeven door rode strepen, zit een gat in de boot.
 
Daar sta je dan, 3 roeiers zonder boot, 2 weken voor de volgende wedstrijd. Ik kan niet voor anderen spreken, maar op zo’n moment ben ik vooral boos. Op alles. Op iedereen. Op laga die niet kan sturen, op de kamprechter die niet ingegrepen heeft, op Anne omdat ze kapot is. Terwijl ik weet hoe onredelijk ik ben. Vooral Anne is degene die hier het slechtst uit komt, hoe durf ik in godsnaam boos op haar te zijn. Dus ik ben ook boos op mezelf. Boos omdat ik boos ben.
 
Maar er is niets meer aan te doen en niemand heeft wat aan mijn gechagrijn dus ik probeer het voor me te houden. Gelukkig heb ik geweldige teamgenoten die meteen beginnen met er het beste van maken. Snel Anne naar de fysio die direct met een plan komt voor optimaal herstel zodat ze over 2 weken kan starten. Lumen opriggeren en invallers regelen, om zo toch met zijn 3en stappen zetten.  
 
De aanpak van de fysio werkt, Anne wordt elke dag beter en na een week kan ze weer een rustige training mee roeien. En dan komt op dinsdag het goede nieuws: Anne mag starten! Woensdag nog kortere afstandjes dan normaal, donderdag voor het eerst weer een start met zijn 4en, vrijdag het oproeiprogramma en dan zaterdag knallen!
 
Onze voorbereiding? Zeker niet optimaal. Maar gezien de omstandigheden die we hadden, hebben we er zeker het beste van gemaakt. Over de boosheid die ik de hele tijd voelde, ik weet wat ik daarmee ga doen. Ook benieuwd? Kom zaterdag 13.39 naar de start van de WAB en dan zul je het zien. Ik hoop dat we naast laga starten...

 
Hieronder nog een link naar time team waar een overzicht staat van alle okeanos ploegen die starten op de Damen. 

https://regatta.time-team.nl/raceroei/2018/draw/c69.php

Categorie: