Verslag Langlaufweek

18 februari 2013 - door Suzanne - 5 reacties

Afgelopen week heeft de Langlaufweek plaatsgevonden. Deelnemers dit jaar waren: Aart, Erik, Korik, Maarten, Martine, Nienke (de vriendin van Aart), Ramon, Suzanne en de organisatie Alexander en Mathijs. Na een flinke nacht en een behoorlijk aantal kilometers rijden kwamen we op zondagochtend, met behulp van sneeuwkettingen, aan in het pension in Hinterhornbach. Aldaar stond een goed ontbijt op ons te wachten. Na dit lekkere maal en een klein powernapje was het tijd om latten te huren en deze onder te binden. Voor alle doorgewinterde langlaufers een moment om het geheugen op te frissen en voor nieuwkomers Nienke en Suzanne een eerst kennismaking met de langlaufbeweging. Er wordt vaak gezegd dat langlaufen net zoiets is als hardlopen, maar lekker rond glijden in een mooi besneeuwd landschap blijkt zelfs nog velen malen leuker te zijn. Die avond maakte de nieuwkomers ook gelijk kennis met de kookkunsten van Norbert (de  eigenaar van het pension), elke avond kookt hij een heerlijke viergangenmaaltijd om je vingers bij op te eten. Na een potje Monopoly deal was iedereen als snel moe en vertrok naar bed.

Ook de volgende ochtend stond er weer een heerlijk ontbijtbuffet op ons te wachten. En tevens een verassing voor de jarige Suzanne die beneden kwam in een mooi versierde kamer en plaats mocht nemen op de ‘verjaardagsstoel’ met ballonnen. Na dit feestelijke ontbijt zijn we een mooie tocht van 15 kilometer gaan maken. ’s Middags stond er een beruchte minuutjestraining op het programma. Met als gevolg dat iedereen behoorlijk gesloopt was ’s avonds. Maar dit mocht de pret niet drukken, want de verjaardag van de wedstrijdcommissaris moest natuurlijk nog gevierd worden. Dus is er een auto met niet-wedstrijdroeiers afgereisd naar Lermoos om daar te gaan apres-skieen.

Na een mooie avond en niet al te veel uren slaap was het weer tijd voor een training. De feestgangers hebben lekker getraind maar hebben de terugweg over gelaten aan fitteren die wel verstandig voor hun bedje hadden gekozen. Zij hebben uiteindelijk een mooie tocht van maar liefst 35 kilometer (!) afgelegd.

Na deze pittige dag was het tijd voor een wat rustiger dagje. In de ochtend is er een intensieve training gedraaid waarbij tweetallen elkaar om de beurt in moesten halen. ’s Middags was iedereen behoorlijk gesloopt van alle trainingen tot die tijd, maar gelukkig was daar een oplossing voor: de sauna. Na een middagje flink zweten in de sauna, afgewisseld met dompelen in koude baden en rollen in de sneeuw, waren alle spieren weer heerlijk ontspannen en kon iedereen lekker rozig naar bed.

De volgende dag is het merendeel van de groep gaan skiën en snowboarden. Het was een prachtige dag om je op de piste te begeven met een strakblauwe lucht en stralende zon! Maar ook de achterblijvers hadden weinig te klagen. Lekker door de zon langlaufen in korte mouwen en tussendoor in een ligstoeltje op het terras bakken met een portie kaisersmarren.

Die dag daarna stond er een berg op het programma. Dit bleek een heel andere techniek te vereisen dan het ‘gewone’ langlaufen, die meer lijkt op hardlopen dan op soepel glijden. Na 5 kilometer recht omhoog de berg op rennen met latten onder werd er met kaisersmarren, bratwurstsoep en spareribs geluncht in de berghut. De terugweg was voor de waaghalzen onder ons gewoon op langlauflatten recht de berg af door de tiefschnee. Aan het eind van de middag hebben we nog door een flinke sneeuwbui een klein rondje gelanglauft bij het treinstation waar we een vriendin van Suzanne hebben opgehaald. Deze wilde namelijk graag op de veelbelovende bonte avond aanwezig zijn. En dat bleek zeker de moeite waard! Want tijdens deze avond zijn er weer een mooi aantal ontdekkingen gedaan. Zo hebben we ontdekt dat je prima met 3 man op een klein sleetje de berg af kan roetsjen, maar dat de berg op hardlopen toch iets zwaarder is dan gedacht. Ook hebben we geleerd dat Bonifatius in Drachten is vermoord en dat algemene kennis na een week langlaufen nog best wel lastig op te lepelen is. Martine wist ons te vertellen dat wij allen vroeger 4 armen en 4 benen hadden. Daarnaast bleek dat Suzanne liever een eitje wegtikt met de schietende bladerunner dan met prins Friso. Alex heeft tot slot nog even getoond hoe je een zaag het beste kan dubbelvouwen, terwijl Ramon zijn luchtgitaar moves liet zien.

Na deze bonte bonte avond was het alweer tijd voor het laatste dagje op de latten. De ochtendtraining bestond uit een rondje onder het pension. Vervolgens hebben we stevig geluncht en gerust want die middag stond er iets zeer belangrijks op het spel: de titel sprintkampioen. Al gauw bleek dat hier alles bij uit de kast wordt getrokken. Van snelheidspakken tot het neerhalen van je tegenstander. Al is deze laatste tactiek niet aan te raden aangezien men dan steeds overnieuw moet. Na een spannende strijd wist uiteindelijk Korik de titel sprintkampioen te veroveren. In het vrouwen klassement was het iets minder spannend en ging Martine er met de dikke winst van door. Toen was het enkel nog een kwestie van de latten weer inleveren en lekker gaan eten. En bij dat eten werd er nog voor een belangrijk moment de aandacht gevraagd: voor de titel langlauftalent van het jaar. Dit jaar is deze titel voor het eerst naar een vrouw, een niet-wedstrijdroeier en niet-Okeanid gegaan, Nienke wist er met het befaamde rode shirt vandoor te gaan. Tevens heeft zij, zoals het een echt langlauftalent betaamd moeten beloven om volgend jaar weer aanwezig te zijn. Dit wilde zij graag, de rest ook trouwens, dus op naar volgend jaar! Heb je na het lezen van dit verhaal ontzettend spijt dat je er niet bij was? Zorg dan dat je alvast snel een plekje reserveert voor volgend jaar!

Categorie: