Verslag Henley Royal Regatta; Ladies Challenge Plate

9 juli 2008 - door jorien - 2 reacties

The Henley Royal Regatta (door; Thijs Bosgoed)

Na een leuke race op de Holland Beker, waar we vooral de SB8 klop wilde geven (en wat lukte), besloten we om naar de Henley Royal Regatta te gaan. Volgens Geert-Jan alleen maar doen als je mee gaat doen om de prijzen. Hoe sterk de competitie was wisten we niet, maar na een avondje een beetje zoeken op Google bleken de concurrenten zeker geen mietjes. De eerste wedstrijd was tegen Colombia University USA. Niet zozeer Colombia, maar de nieuwe omgeving, het massaal aanwezig publiek en de spanning was onze grootste tegenstander. Na een start die niet heel lekker liep was het tijd om zo snel mogelijk afstand te nemen van je tegenstander, toch lukte dit niet zomaar. De Amerikanen hadden duidelijk hun huiswerk gedaan en waren op de hoogte (en onder de indruk) van onze kwaliteit. Ze wisten dat ze de race konden winnen als ze niets cadeau gaven. En dat gebeurde dan ook niet, na ongeveer ¾ mile naast elkaar was het genoeg geweest, een extra druksprint om definitief de wedstrijd te beslissen lukte en we trokken de boot in een paar honderd meter voor onze vrienden uit de USA. In de laatste paar honderd meter kwamen ze nog iets terug, maar de eerste wedstrijd zat erop en gelukkig mochten we de volgende dag terugkomen.
Na op zaterdag onze Oosterburen naar huis te hebben gevaren was het op zondag tijd voor de finale en daarin zouden we Leander Club treffen.
Leander Club is niet zomaar een vereniging, dit staat op hun site:
Founded in 1818, Leander Club is the largest, most historic and successful rowing club in the world.
Leander Club is recognised the world over for its extraordinary achievements, having won more Olympic and World championship gold medals than any other club. As home to heroes such as Sir Steve Redgrave, Sir Matthew Pinsent, Debbi Flood and Steve Williams and to the champions of tomorrow, Leander Club aims to attract and develop young high-potential oarsmen and oarswomen by providing state-of-the-art facilities and a world class coaching capability.
Leander's 3,400 members enjoy a socially active club that encourages good fellowship, celebrates success and values its heritage, stretching back to its formation in 1818. Drawn from all walks of life, our members are instrumentall in helping to shape the future of British Rowing.

Niet zomaar een team om tegen te roeien, het was de gedroomde tegenstander, want wat is nou mooier om deze Engelsen te verslaan op hun thuiswater tijdens hun thuiswedstrijd.
Na een korte voorbespreking mochten 40min voor de wedstrijd eindelijk het water op. De spanning en concentratie was maximaal en het oproeien voelde goed. Bij de laatste 3 om 10 voor de wedstrijd vlogen we werkelijk over het water. Rustig richting de start roeiend begon het toch wel hard te regenen en trok binnen enkele minuten de lucht samen. Omdat de bliksem toch wel heel dichtbij bleek te zijn moesten we van het water. Helaas was er maar 1 vlot beschikbaar en besloot Leander hier zijn boot te laten liggen na het uitstappen. Terwijl zij droog stonden lagen wij 20 minuten ijskoud in de stortregen. We kregen nog een kwartiertje om warm te worden en de boot leeg te gooien, maar aan de start trilden we nog steeds bijna van ons bankje af.
De Engelse hadden ons te pakken door hun boot te laten liggen aan het vlot en hadden ons in de start nogmaals te pakken. Bij het minimum bewegen van de vlag waren ze weg, terwijl wij nog netjes op de GO aan het wachten waren. Toch was onze start niet slecht en in tempo 48 jankten we langs Temp(o)le Island. Maar het waren de Engelsen die vleugels kregen van hun voorsprong uit de start en trokken de eerste 500m keihard door. Ze liepen uit tot bijna een bootlengte totdat het verschil een paar honderd meter gelijk bleef. Toen was het aan ons vanuit bijna verloren positie in te lopen. Ae-Ri bleef maar schreeuwen dat we inliepen en na weer een poppetje gepakt te hebben volgde weer een druksprint. Het tempo ging op naar de 38 en we liepen in tot een taft achterstand. Dit verschil bleef een tijd hetzelfde, maar bij het ingaan van de laatste paar honderd meter konden zij nogmaals een aanval inzetten. Hierop konden wij niet reageren en trokken zij zo’n 4 poppetjes van ons weg. Bij het horen van het finishgeluid en de massale overwinningskreten van Leander wisten we het zeker, volgend jaar is die pot van ons!

Ohja, niet alleen aan de Bosbaan is de uittraining gevierd ;)