Verslag Belgrado

3 juni 2014 - door PeterT - 0 reacties

Belgrado vanuit de ogen van het bestuur

Vrijdag, we zijn klaar voor vertrek. Even over 21u vertrekt ons vliegtuig naar Belgrado. Met dank aan de oud Praesides en Wedcoms die onze vlucht en verblijf hebben bekostigd zijn we in staat om de eerste serieuze krachtmeting van onze toppers te volgen. Dit jaar heeft de roeibond een gigantische equipe gestuurd met maar liefst 4 Okeaniden. Naast regerend Europees en wereldkampioen Mechiel Versluis zullen ook Heleen Boers en Ae-Ri Noort aan de start liggen. Roel Braas heeft helaas vanwege familie redenen verstek moeten laten gaan.

Eenmaal aangekomen na een ontspannen vlucht gaan we snel op weg naar het hostel.  Na vastgesteld te hebben dat zelfs het begeleiding team van de bond aan het slapen is besluiten wij onder het genot van een biertje het weekend voor te beschouwen.  Vrijdag overdag hadden de eerste races al plaatsgevonden.  Mechiel wist zich direct te plaatsen voor de halve finales,  Heleen kwam net te kort in haar voorwedstrijd en was daardoor verwezen naar de herkansing. De vooruitzichten waren echter goed met een 2de tijd overal.  Ae-Ri wist zich met de dames acht direct voor de finales te plaatsen. Het EK was dus goed begonnen voor onze toppers.

Voor zaterdag hadden we besloten bij tijds op de baan te zijn,  om 10:38 zou Heleen met Aletta voor haar plaats in de finale strijden.  Ondanks een vertrek tijd van half 10 en een afstand van 2km wisten we het te presteren om 5 min voor de start van Heleen op de baan te arriveren,  dit alles met dank aan een behulpzame tram bestuurster.  Nadat Peter uitvoerig op de kaart naar de baan had gewezen en meerdere malen de woorden rowing en sports herhaalde dacht de behulpzame mevrouw te weten waar we heen wilde.  Een kleine 10min in de tram, met geen optie om uit te stappen wees ze ons uiteindelijk trots op een zwaar vervallen sporthal. We hebben haar natuurlijk vriendelijk bedankt maar wisten niet hoe snel we een tram terug moesten pakken.  Uiteindelijk hebben we vanaf het begin punt maar een taxi gepakt,  300 dinas later arriveerde we op de baan,  exact op tijd zoals gezegd. Hier waren wij getuige van een zeer degelijke en volwassen race waar Heleen makkelijk naar een eerste plaats voer,  de 2de finale plaats was een feit.

Na veel andere wedstrijden te hebben gezien van de equipe en te hebben gesproken met verschillende mensen van de bond zoals onze eigen Nienke en onze randstad topper Frans Cornelis was het dan eindelijk de beurt aan Mechiel.  Waar in de eerste voorwedstrijd Engeland direct liet zien titel kandidaat te zijn mocht Mechiel bewijzen dat zij de regerend kampioen zijn. In de tweede voorwedstrijd gingen zij van start. Na een vierde positie op de 500m begonnen zij in te lopen op de concurrentie. Op de 1000m lijn lagen zij tweede. Deze positie wisten zij te behouden en zo finishten zij na Griekenland. Daarmee waren ze door naar de finale.
Na de laatste bondsploegen aanschouwen te hebben en de concurrentie van Roel te hebben bekeken was het de tijd voor ons om fatsoenlijk vervoer te regelen.  Bij de lokale fiets verhuur werden 2 mountainbikes gehuurd, we zijn tenslotte Nederlanders. 

Waar in het park rond de baan nog prachtige fietspaden lagen bleek al snel dat Belgrado niet gemaakt is om te fietsen. Na ons zelf te hebben aangepast aan het verkeer wisten we op de fiets de stad te bereiken. Het oude gedeelte van Belgrado herbergt een prachtig fort. In plaats van het volledig als monument in te richten hebben de Serven er een mooi park van gemaakt met aan de rand verschillende sport faciliteiten. Hoewel de stad mooi is en redelijk onderhouden zou dat op zich geen reden zijn om naar Belgrado te gaan. De stad zal het meer moeten hebben van zijn dynamiek, het lekkere eten en volgens vele van het club leven.  Aangezien we er nu toch waren hebben we na een gezellig drankje met o.a. Nienke en Eelco het één en ander uitgezocht. Ons oog was gevallen op een oude kathedraal waar dat weekend een club geopend zou worden, na een half uur te hebben rond gefietst over donkere terreinen en niets gevonden te hebben, hebben we uiteindelijk besloten om dan maar naar een feestje bij het fort te gaan, dat wisten we tenminste te vinden. Na hier een leuk feestje te hebben meegepakt ondanks de aller raarste en slechtste DJ ooit die het eerste uur draaide was het naderhand weer tijd om op de fiets naar het hostel te gaan. Naast mooie fietspaden in het park scheen er volgens google maps ook een prachtig fietspad langs de rivier richting ons hostel te lopen. Na een voorspoedig begin moesten we ineens een muur aan zandzakken passeren, dat deze er met een doel lagen was niet bij ons opgekomen, eerder op de dag hadden we op een andere plaats ook al muur gepasseerd waar niets vreemds te zien was.  Ditmaal was het echter anders,  grote delen fietspad hadden de vorm aangenomen van een spekglad modder parkoers en dwongen ons te zoeken naar alternatieven.  Dit leidde ons naar plaatsen waar de gemiddelde Ajax hooligan zich niet op z'n gemak zou voelen. Na 1,5 uur, waar we van 15min fietsen vanuit waren gegaan wisten we eindelijk ons hostel te bereiken.  Belgrado zou een weekend worden om nooit meer te vergeten,  dat was zeker. 

Na een paar schappelijke uurtjes te hebben geslapen, was het tijd om richting de baan te vertrekken. De modderpartij op onze fietsen zorgde ervoor dat onze record tijd van dat de van zaterdag morgen geëvenaard werd.  En ook nu kwamen wij tot op de seconde op tijd om de eerste Nederlandse medaille behaald te zien worden. De lichte mannen twee zonder haalde brons. Niet veel later konden wij onze Heleen zien varen. Na een flinke start lagen zij met miniem verschil 2de op de 500m. Iets weet ons verraste en de spanning verhoogde. Gedurende het middenstuk lagen zij derde. Het leek er op dat dit hun positie zou blijven. Na enig verval echter in dederde 500m hoopte iedereen dat de snelle start niet ten koste van het podium zou gaan.  Gelukkig herpakte zij zich en weerde de ingezette aanval af. De derde plaats werd bereikt. Tijd om de dames met het tweede brons van de dag te feliciteren. 

Er volgde een race waar heel Servië naar uit keek. Rogier Blink en Mitchel Steenman lagen geruime tijd achter hun Servische concurrenten.  In een bloedstollende eindsprint werd de Nederlandse ploeg met een taftje verschil tweede.

Met dit zilver binnen voor de equipe was was het tijd voor Mechiel in de vier -zonder. Engeland toonde vanaf het begin wat zij eerder in het weekend ook al hadden laten zien. Zij maakte het verschil met de rest van het veld dusdanig dat de strijd om zilver en brons volgde. Na 500m was het de Holland Vier die de tweede plaats had bemachtigd. Vol in spanning wachtte wij af of dit vastgehouden kon worden. Echter kwamen de Grieken en Italianen op in het tweede deel van de race. De Italianen die vorig jaar nog achter hen finishten, maakte het de mannen nu lastig. Ook de Grieken kwamen in het laatste kwart nog voorbij. Hopend op de fameuze eindsprint van de mannen zat het publiek op de finish. Het mocht niet baten. De mannen eindigden op de vierde plaats.

Na een rits van A -finales waar Nederland vrijwel overal in vertegenwoordigd was. Keken wij uit naar de mannen skiff en de Vrouwenacht.

De race tussen Synek en Hacker was er een die nog vaak teruggekeken zal worden. De nodige tijd werd gediscussieerd over Roel en waar hij in het veld gelegen zou hebben.  We kwamen tot de conclusie dat het podium duidelijk hem miste. Hoe mooi zou het zijn geweest dat Roel zich op deze strijd der grootmachten kon mengen. Winst was uiteindelijk voor Synek, Hacker op twee,  Griskonis op drie.

De vrouwen skiff werd ook door Tsjechië gewonnen. Chantal Achterberg startte hier namens Nederland. Waar haar plaats in het veld gedurende de hele race de hoop op een podium plaats verkleinde,  liet zij zien met een enorme eindsprint dat zij het podium op moest. Een tweede plaats was het resultaat.

Aangekomen bij de Vrouwenacht.  Tijd voor Ae-Ri om te laten zien dat zij degene moet zijn die de damesacht zal sturen. De kwaliteit van de schermen viel terug naar zwart wit haperende pixels. Dit leidde tot spanning tot ongekende hoogtes. De dames hadden een Nederlandse. Langzaam schoven zij iets in op de concurrentie. Met een goed slot van de race werd de afstand op de nummer drie verkleint. Helaas was de afstand op de finish een halve lengte te groot.

Met een groot aantal A- finales en 6 podium plaatsen, zit dan nu het EK er op. Tijd om af te spreken in de stad en onze atleten te vergezellen tijdens een vrije avondje.

Een avondje genieten waar de ‘complete random’ theorie bevestigd werd. Gedurende het weekend werden wij geconfronteerd met bizarre maar hilarische maar vooral volledig willekeurige taferelen. Van dronken automobilisten op klaarlichte dag,  tot grafkisten gebruikt als botenwagen. Van een gezellige heavy metal grunt contest tot achtervolging door honden. Van auto's met go-karts op het dak tot basketbalvelden in een fort. Van oude lokale mannetjes met sterke drank (goed spul) tot met een brandslang straat schoonmakende mensen in het holst van de nacht. Alles kan en mag in Belgrado.

We willen bedanken de oud Praesides,  oud Wedstrijdcommissarissen maar voornamelijk de roeiers, die dit onvergetelijke weekend mogelijk hebben gemaakt. 

 

 

Categorie: