Nabeschouwing Winterwedstrijden

22 februari 2019 - door Wedstrijdcommissie - 0 reacties

Na gisteren een stukje van een ervaren llichte wedstrijdroeier te hebben gelezen, hebben vandaag voor u de eerstejaars lichte dames hun ervaringen van hun eerste echte wedstrijd opgeschreven. 

Het is nooit genoeg!
Maar bij deze winterwedstrijden kwam het toch redelijk in de buurt. Eén ding was zeker, er was
genoeg zon! We kunnen ook wel zeggen dat het dit jaar de lente wedstrijden waren en wat
hebben we ervan genoten.
De winter is voor roeiers altijd erg lang, veel op de ergometer en heel veel lagen kleding
tijdens ijskoude boot trainingen. Vanaf december zijn we al keihard aan het trainen. Elke dag
stond in het teken van de eerste wedstrijd, of het nou het afwegen van ons ontbijtje was,
het pakken van onze tassen of de focus tijdens trainingen. De winter duurt lang maar ineens
lijkt die winter toch wel voorbijgevlogen te zijn en is het tijd voor de eerste krachtmeting!
Zoals jullie weten hebben wij de NKIR niet gestart, we wisten natuurlijk wel waar we
ongeveer geëindigd zouden kunnen zijn maar toch blijft het gissen hoe je het doet
vergeleken met de andere ploegen. De trainingen gingen wisselend, er waren hele goede
trainingen maar zeker ook mindere trainingen. Twee weken voor de wedstrijd hadden we
nog zo’n mindere training en ineens leek die wedstrijd toch wel erg dichtbij en hadden we
het gevoel er nog niet helemaal klaar voor te zijn. Gelukkig gingen we op trainingskamp naar
Maastricht. Helaas melde Saurus zich af voor de sparsessie, maar onze trainingen gingen
echt goed! We waren er klaar voor en hadden er ontzettend veel zin in!
Onze eerste wedstrijd en dus ook voor het eerst inwegen. Altijd spannend want je weet het
nooit. Stel je bent toch te zwaar, dan mag je gewoon niet starten. Twee van ons hebben de
59,5 nog gezien in de week voor de wedstrijd maar afgelopen zaterdag leek alles te kloppen.
We wogen gemakkelijk in (met wat extra kleding aan om ons goed warm te houden) en onze
held Fre moest na twee liter water drinken nog steeds acht kilo mee nemen. Wat een
gelukje, Wilson mocht mee aan boord! Dit kon alleen maar goed gaan. Gebrand om te laten
zien wat we hadden geleerd afgelopen maanden, maar vooral om roeiend Nederland te
laten zien dat Okeanos echt wel mee deed aan het lichte dames veld!
Tijdens het oproeien waren we allemaal goed gefocust, maar hier en daar wil je toch stiekem
naast je kijken als je je tegenstanders ziet roeien. Het water was wat rommelig dus het
oproeien ging niet super strak maar we kwamen in ieder geval goed opgewarmd aan bij
start. De twee liter water van Fre was niet helemaal uit haar systeem verdwenen en daarom
heeft ze de Schie haar blote billetjes nog even laten zien. En toen mochten we starten! Als
tweede van het veld. De race ging goed. Al snel liepen we in op Argo en zoals Tom ons heeft
geleerd; je gaat er niet alleen voorbij maar je moet verschil blijven maken. Het is namelijk
nooit genoeg! Vijf kilometer is lang, je benen zitten vol zuur, je bent kotsmisselijk maar je
gaat door, we zingen niet voor niets; kotsen voor de blikken en de eer!
Over de finish waren we kapot maar je weet nog steeds niet hoe je het nou gedaan hebt. We
hadden de enige ploeg voor ons ingehaald en Fre zei; jullie waren echt goed, we gingen echt
hard, ik zag 1:54 op de speedcoach. Je denkt 1:54, dat is echt hard, vorig jaar was 2:00
genoeg voor de winst maar je weet het niet. We legden de boot aan en Fre sprintte naar de
wc, de coachen hielden hun mond. Vol vragen loop je met de boot naar de botenwagen en
mensen beginnen je te feliciteren, maar met wat vraag je? En dan komt het verlossende
woord; jullie hebben gewonnen! We waren blij maar de grote vraag was; met hoeveel
verschil. 37 seconden op de nummer twee en met 22 seconde het baanrecord verbeterd, dit
hadden we echt niet verwacht. Na de prijsuitreiking hebben we in Delft op het terras in de

zon genoten van pizza en bier. Toch is deze zon nog niet voldoende en vertrekken we
volgende week op trainingskamp naar Banyoles met de focus op de volgende wedstrijd, het
is namelijk nooit genoeg!

 

Categorie: