Nabeschouwing Koninklijke Holland Beker

3 juli 2018 - door Wedstrijdcommissie - 0 reacties

Afgelopen weekend was het de jaarlijks prachtig internationale Koninklijke Holland Beker de wedstrijd die de bosbaan overnam. Dat betekent ook meteen tijd voor een nieuwe terugblik op de wedstrijd. Ditmaal geen weddie maar een coach! De eer is aan Ramon Vogelzang.

 

Je kent het als roeier/ roeister wel. Enorm lange mails vanuit een coach team met het schema voor het weekend. Hoe laat moet ik aanwezig zijn, hoe laat is de voorbespreking en wanneer moet ik het water op voor de start van de race. Er zit altijd een persoon achter die schema’s en tijdsplanningen.

 

Een wedstrijd weekend voor een coach is net topsport. Drie ploegen, zeven races en dat in 2 dagen.

Zaterdag 30 juni 10:00 uur, daar is het voor mij begonnen. De eerste voorbespreking van Jocelyn ter voorbereiding van de Ladies Trophy. Kijkend naar het weer en wat doen andere ploegen die voor haar zijn gestart.

Harde tegenwind op de Bosbaan en tijden zo langzaam, dat je zo lopend nog kan aanmoedigen. Ja, de voorspelling was niet goed. Op het moment dat een ploeg zich aan het voorbereiden is, is de coach alle riemen aan het afstellen om een race optimaal te kunnen varen.

De laatste tip en tricks geef je in de voorbespreking en dan is het tijd voor de roeier om hun kunstje te laten zien, waar ze dan al tien maanden, elf keer per week voor aan het trainen zijn.

 

Zodra alles het water op is kan je even ademhalen. Een moment van rust voor wat er nog komen gaat. Op Okeanos rustig je bakje koffie drinken, kletsen met andere coaches en roeiers en mooie verhalen delen met oud roeiers waar je de afgelopen vijftien jaar mee of tegen hebt geroeid.

Vijftien minuten voor de race begint fiets ik naar de start.

Doodse stilte bij de start, dat is wat je zal verwachten, maar helaas dit weekend is anders. Gierende wind tegen, vliegtuigen die aan het opstijgen zijn en de kamprechter in de starttoren die je niet kan horen.

(11:50) Dan is Jocelyn van start. Tijdens de race ben ik de intervallen aan het klokken om te kijken waar ze wat laat liggen of waar ze tijd wint op de concurrenten. Ik roep altijd de afstand door op het moment dat er een push gegeven moet worden.  De pushes liggen bij ons niet op een lijn en voor een roeier is het soms lastig te zien waar je bent.

Een 4e plaats in de heat was helaas niet genoeg om rechtstreeks door te gaan naar de halve finale. Ze moest in de middag bewijzen dat ze wel een halve finale plek kon afdwingen.

 

(12:10) Jocelyn van het water en de dames vier-zonder stonden al klaar in de loods om voor besproken te worden voor hun laatste klassementswedstrijd van het seizoen. Dubbele punten stonden deze wedstrijd op het spel en dat maakt het toch altijd spannender voor de roeisters. Hier moet je als coach goed op in kunnen spelen en de rust en kalmte bewaren.

Ook bij de vier heb ik de riemen korter gemaakt vanwege de tegenwind.

Helaas kon ik deze race niet zien want dit weekend was anders dan de voorgaande. Dit keer moest ik ook zelf van start met EJZ en MGZ in de acht. Gelukkig paste dit ‘’precies’’ in het tijdschema van de dames en kon deze opa, zoals ze mij soms zien dan wel noemen, zijn trucje nog eens laten zien aan roeiend Nederland.

(13:30)Met een ontzettend snelle start en een goede race erna stapte ik met een 4e plaats weer de boot uit om direct de dames vier na te bespreken en de dames twee-zonder voor te bespreken.

De dames vier had het zeer goed gedaan. De grootste concurrent Asopos, hebben ze op grote achterstand geroeid en zijn zo doorgegaan naar de A-finale die later die dag verroeid zal worden.

 

(14:10) De dames twee-zonder was aan de beurt. Direct finale en twee zware ploegen in hun veld. Dan ga je een race anders in. Geen druk niks te verliezen, maar maak het de tegenstand ze zwaar mogelijk. Dit liep niet helemaal volgens plan. Door de harde wind en als tweedejaars heb je nog niet altijd de controle over wat je doet ten opzichte van een KNRB ploeg. Een zeer goede start bracht ze wel vooraan het veld, maar de ellende begon op 500m na de start. Harder wind, golven en riemen die alle kanten opgingen behalve de goede, komt niet ten goede van een race en een goede klassering. Als 3e kwamen zij over de finish, maar hier was ik niet tevreden mee. Dit heb ik ook nadrukkelijk benoemd in de nabespreking.

 

(15:25) De vier-zonder was klaar voor de finale. Een korte rustperiode wel, omdat het veld verschoven was. Zware benen, maar vol goede moed, ga je de voorbespreking in. Een finale is misschien wat relaxter dan een voorwedstrijd. Ze weten wat ze moeten doen en wat er anders moet.

Eindelijke weer een moment van rust voor de coach. Een late lunch en Okeanos koffie om de laatste uurtjes nog vol te kunnen houden.

De Wdev 4- is van start. Je ziet direct dat er baan voordeel is. De lage banen strijden om plek 1 t/m 3 en de hoge baan moet het met de overige plekken doen. Een zeer mooie strijd vindt plaats tussen Okeanos, Euros en Proteus. Elke push loopt Okeanos weer in en liggen ze naast de andere ploegen. Deze strijd houdt zich stand tot de laatste meters. Een 6e plaats en 8 punten voor het klassement was het hoogst haalbare, maar een mooie afsluiter van het development seizoen.

 

(16:30) De herkansing van Jocelyn was een uur verwijderd. De wind is in die tijd aangetrokken en wij hebben weer de riemen lichter gezet om door de wind heen te kunnen.

Een goede start bracht Jocelyn samen met de Zweedse roeister aan de leiding van de race. Die start was de basis van de race, want wie de minste fouten maakte kon nog wel eens vooraan eindigen. Het middenstuk was lastig en rommelig. De tegenstand kwam langzaam terug en het werd (te) spannend voor mij aan de kant. De laatste 250m kon ze de knop weer omzetten en had ze een fantastische eindsprint. 2, 3, 4 binnen een seconde. Jocelyn ging er met de 2e plaats van door en mocht de volgende dag de halve finale starten.

 

Dag 1 overleefd en op naar dag 2.

 

(04:30) Ja, zo vroeg voor een ST Royal Bosbaan Swim. Het leven van een coach gaat niet altijd over rozen. Na de Swim mocht ik zelf weer aan de bak in de M8+.

 

(09:40) De start van de M8+ samen met Fransen, Duitsers en een aantal Nederlanders. Helaas was een lichte acht niet in staat om tijdens de Time trail de eerste zes plekken te halen om naar de finale te gaan.

 

(11:46) De halve finale van Jocelyn. Nog meer wind dan zaterdag en de verkeerde baan geloot, leidt tot geen A-finale.

 

(15:28) B-finale, een prestatie waar we van te voren voor getekend hadden, maar als je er toch bent, wil je altijd meer. Met de gedachten en de verbeterpunten van de halve finale race, wist Jocelyn precies wat ze moest doen voor een goede race. Compact zitten en die power dijen aanslingeren! Baan 5 & 6 waren door minder wind direct weg, maar een strijd in de achterhoede was mooi om als coach naar te kijken. Met elke windvlagen lagen de dames weer stil. Elke keer als je stil ligt de boot weer oppakken kost immens veel energie en het was een ‘survival of the fittest’. Met een goede race en een tijd die 40 sec sneller was dan in de halve finale, is Jocelyn op een zeer nette 5e plek geëindigd.

 

(17:00) De finale van de dames twee-zonder. Zaterdag was om te huilen en in deze finale wilden ze dat recht zetten. Met de laatste tips op zak, gingen ze voortvarend van start vanuit baan 2. Samen met de Duitsers in baan 5 & 6 kwamen ze als eerst uit de start. Een zeer sterke en strakke race lieten de dames zien, dat er ook dit weekend in lage banen hard gevaren kan worden (wat je hard kan noemen met de omstandigheden). 3e in het W2- veld, waarbij alleen 2 Duitse ploegen voor hun zijn geëindigd is een mooie prestatie en levert vertrouwen op om dat Elite blik en fles Champagne op de NSRF slot binnen te halen.

 

Het leven van een coach, you love it or you hate it.

 

De resultaten van onze wedstrijdtak van dit weekend: https://regatta.time-team.nl/hollandbeker/2018/results/c69.php

Foto: Ramon Vogelzang op 7 in de M8+ van okeanos (combinatie EJZ , MGZ en Ramon)  © Instagram @hollandbeker

Categorie: