It Giet oan!

25 mei 2009 - door anneliesdewit - 5 reacties

Ik heb er (Z) ELF gedaan!
Jawel, de Elfstedenroeimarathon is dit weekend door een Okeanos team getrotseerd! En dit ijzersterke team heeft een nieuw Okeanos record gevestigd. Zij wisten binnen 21.29.34 te eindigen!

Dit super team bestond uit: Christiaan Hummel, Jeffrey Beuks, Andre van den Brink, Artem Khemelinski, Lotte van Niel, Lenneke Sjoukema, Taeke Boersma, Valerie Ivangorodsky, Marieke Bellaar, Marique van der Eijnden, Hilde Oorsprong en Annelies de Wit. Jawel een zeer divers team, oud wedstrijdroeister, compo’s, internationaal, getrainde roeiers en ongetrainde roeiers, bestuur….. alles is vertegenwoordigd. Dit was stiekem ook de kracht van deze ploeg. Keihard heeft iedereen ervoor gewerkt, en het was fantastisch.
’s Nachts in het donker, verlichting van de sterren die door de wolken prikten, verlichting in de verte van andere bootjes, verlichting vlak achter ons, een ploeg die we voorbij waren gegaan. Hard, harder, hardst, we moeten (nog) meer tijd inlopen, we moeten sneller, we moeten die ploeg in de verte inhalen. Klaar om te wisselen? Oke, snel, nu! Snel uit de boot, snel de nieuwe ploeg erin, stuur kleed zich snel uit om te gaan roeien, snel een stempel halen, overhangen naar waterzijde, snel voeten vastmaken, geen tijd om voetenboord te verschuiven, snel roeien als je kan bewegen, snel opweg zijn…. Snel, sneller, snelst. Eind van de rit wisten we binnen een minuut te wisselen! Over het meer met een zwemvest aan roeien. En dan de zonsopkomst! WOW. Langzaam wordt het lichter om je heen, de vogels beginnen te fluiten… En dan opeens een mooie knalrode bol boven de horizon! Tegelijk beseffende dat we al de hele nacht aan het roeien, sturen en in de auto zitten zijn. De zon komt op dus tijd om naar bed te gaan, de andere helft van het team neemt het over. Zij zijn weer vol frisse moed, hebben er zin in, even geslapen, wat gegeten en kunnen er weer tegenaan!
We hadden een strak tijdschema, maar wisten toch nog ruim een half uur in te lopen.
Dan is eindelijk de finish! Met nog spanning over de tijd, (we MOESTEN van vader Boersma voor 17.45 binnen zijn) wisten we om 17.42 over de finish lijn te komen. Kapotte handjes, moeie benen, uitgeput maar zeer voldaan! Champagne, friese koek en het felbegeerde kruisje stond ons op te wachten.
Een fantastische ervaring, die meerdere Okeaniden zouden moeten meemaken, volgend jaar minimaal 2 teams!
Hierbij wil ik nogmaals iedereen bedanken die heeft meegeholpen om deze wedstrijd uit te varen. Vaders en moeders die rijden, huizen beschikbaar stellen, heerlijk koken, ons helemaal verwennen, de roeiers zelf die kaarten regelen, de boot in orde maken,voorbereidingen treffen, hard trainen… THANKS!