Hermijntje over trainingskamp Sevilla

25 februari 2018 - door TomSchuit - 0 reacties

Terwijl er hier op de Bosbaan weinig geroeid kon worden, waren Ae-ri en ik de afgelopen drie weken hard aan het trainen op de Guadalquivir. Samen met 14 andere boordroeisters waren wij met het ANRT mee op trainingskamp in Sevilla. Op zondag 4 februari kwamen we 's avonds aan in het hotel, dat aan het Olympisch Stadion van Sevilla vast zat (er zijn daar overigens nooit Olympische Spelen gehouden...). Op maandagochtend vertrokken we naar de baan, waar we veel andere Nederlandse roeiers tegenkwamen. Na het opriggeren van de boten, begonnen we gelijk met de eerste training van die dag. We roeiden voornamelijk in viertjes en in de acht. Daarnaast deden we elke drie dagen een krachttraining en een training op de ergometer.

Ons schema was opgebouwd uit 3 blokjes van 6 trainingsdagen, waarvan de zesde dag bestond uit seat races. De eerste training van de dag was om 9 uur, waardoor we (meestal) precies op tijd terug in het hotel waren om de Nederlandse schaatsers in Pyeongchang te volgen. Dit deden we vaak via de VPN van Eline Feitsma (die altijd alles goed voor elkaar heeft!) in de lobby van ons hotel. Nadat de medailles verdeeld waren vertrokken de meesten naar hun kamer voor een middagdutje, om rond vier uur weer richting de baan te vertrekken voor de tweede training. We aten elke avond in het hotel, en ondanks dat het eten best lekker was, bleek de kok niet erg van groente te houden. Om de drie weken sterk door te komen, hebben we gevraagd of we meer groenten konden krijgen. De bediening keek ons een beetje raar aan, maar na een paar dagen kregen we standaard een goedgevulde salade als voorgerecht. Een aantal keer hadden we een middag vrij, en vertrokken we in groepjes naar het centrum van Sevilla voor koffie en ijsjes op het terras. Zeker in de eerste week zochten veel van ons hun verenigingsgenoten op die toen ook in Sevilla waren. Ook werd er door een aantal meiden flink gewinkeld.

Aangezien we veel trainden en geen rustdagen hadden, was er een fysio mee naar Sevilla. Hoewel hij in de eerste week ruim de tijd had om Sevilla te verkennen en naar de kapper te gaan, verschenen er in de tweede week al steeds meer oranje tapejes op armen, polsen en ribben. In de laatste week was bijna iedereen gemerkt door de fysio, en had de fysio vanaf voor het ontbijt tot na het diner afspraken staan. Toch heeft iedereen het complete schema gedraaid en hebben we allemaal de drie weken overleefd. Dit vierden wij de laatste avond door lekker uit eten te gaan met de hele groep. De echte die-hards (Ae-ri!) zijn daarna zelfs nog een paar sangria's gaan drinken. Op vrijdagochtend vertrokken wij naar het vliegveld, waar wij nog net Kjeld goud zagen winnen op de 1000 meter voordat we het vliegtuig instapten. Na de landing werden wij direct met onze neus op de feiten gedrukt: wat is het hier koud!! Stiekem toch wel een beetje jaloers op de eerstejaarsploegen van Okeanos die de komende week nog lekker kunnen genieten van de Spaanse zon! Geniet ervan!

Foto: Hermijntje roeit in de 4- onder de eerste brug door vanaf de club, gemaakt door Ae-Ri.

Categorie: