Bestuursblog nummer 5: De eerste der commissarissen

12 februari 2018 - door KerwinKouw - 0 reacties

We zijn nu ergens halverwege het bestuursjaar aanbeland. Er is in een half jaar tijd veel gebeurd, we
hebben vele nieuwe leden mogen verwelkomen, de NKIR is gewonnen door zowel EJLD als Mathijs
Oggel. We staan aan de vooravond van de Winterwedstrijden en het competitietrainingskamp. Er zijn
nog zo veel dingen te doen en er gaat nog zoveel gebeuren, maar toch heb ik het idee dat niks me meer
kan verrassen. Het kan nooit zo intens zijn als de eerste helft van het jaar, iedereen in het bestuur weet
nu wat er verwacht wordt en weet hoe aan deze verwachtingen voldaan kan worden. Het bestuur dat
begon als een los zand is naar elkaar toegegroeid vanaf de allereerste dagen samen en is verworden tot
een goed geoliede machine. De vereniging draait op volle toeren en iedereen leeft toe naar de eerste
wedstrijden.
Zelf kijk ik vol verwachting uit naar de eerste blikken en taarten die behaald zullen worden.
Maar als materiaalcommissaris hoop je natuurlijk ook dat het nooit de Okeanos ploegen zijn die gestrand
raken door materiaalpech. Je hoopt dat niemand zijn bankjes vergeet, dat niemand de dollen compleet
losmaakt voor het transport en je hoopt dat er geen boten zinken. Daarom kijk ik ook met een lichte
vrees naar alle wedstrijden, gaat er een pannenkoekboot zijn die vergeet de drukstangen mee te nemen,
komt er een moment dat ik met handen in het haar zit en me afvraag wie het niet nodig vond om de
riemen op de bowa te leggen.
Als materiaalcommissaris ben je continu bezig met het materiaal. Ben je niet bezig met repareren, dan ben je bezig met boottoewijzingen, revisies, huur en verhuur, toezicht houden of het zoeken naar dat ene onderdeeltje dat je nodig hebt. Je kijkt of de grillen van de wedtom en composaris uitvoerbaar zijn en wat de gevolgen zijn voor het materiaal op de lange termijn. Als matcom faciliteer je en hou je toezicht maar uiteindelijk geef je het materiaal uit handen en wacht je tot het weer terug komt, al dan niet beschadigd. Je wil niet met een belerend vingertje boven de ploegen
staan, maar je kan ook niet alles op zijn beloop laten. Als matcom probeer je te balanceren tussen het
heden en wat goed is voor de toekomst. Je probeert de boten zo goed mogelijk te houden maar
tegelijkertijd ook zoveel mogelijk te laten gebruiken. De functie van materiaalcommissaris staat in het
teken van tegenstrijdige belangen en het vinden van de balans ertussen. Nu, halverwege het jaar ben ik
pas volledig bewust van de inherente spanning die in de functie van materiaalcommissaris zit. Nu begin
ik pas echt te beseffen hoe onmisbaar de materiaalcommissie is en hoe belangrijk het is om terug te
kunnen vallen op de kennis van je voorgangers. In de balanceeract genaamd het matcomschap sta je
nooit alleen.

Categorie: