Nabeschouwing NKIR 2019

Nabeschouwing NKIR 2019

09-12-2019 | Suzanne van der Kaaden | Nabeschouwing NKIR 2019

Afgelopen zaterdag vond de NKIR plaats. Namens Okeanos lagen er 26 ploegen aan de start. Al met al zijn er mooie prestaties neer gezet! Tinka Offereins pakte een derde plek in het Dames Elite veld, op de hielen gezeten door Hermijntje Drenth op de vierde plek! In het dames gevordere veld pakte Rosemarijn Pruijs eeen mooie vierde plek en Lidewij Kosters een zesde plek. De heren topC4'20 pakte een 6e plek in het clubveld. De eerstejaars hadden ook mooie resultaten met een 2e plek voor EJZ! Het lichte dames gevorde veld, was helemaal een mooi Okeanos feestje. Vier dames naast elkaar met uiteindelijk een 7e plek voor Emma Huijben, 6e plek voor Janette Huijser, 4e plek voor Kika Banning en winst voor Anna Klein! Alle resultaten zijn te zien onder de nabeschouwing geschreven door Anna Klein: 

Foto door Ellen De Monchy

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

De NKIR. Een wedstrijd waar heel roeiend Nederland met een klein masochistisch hartkloppen naar uit kijkt. Een wedstrijd waar ieder jaar nieuwe records worden gezet en de eerstejaarsploegen voor de eerste keer laten zien wat ze waard zijn. Na uren en uren trainen op een ergometer, mag je eindelijk shinen, ook is het maar voor hopelijk minder dan 8 minuten, in een zuurstofarme hal met een decibel-muur voor je, bestaande uit je coaches, roei-vriendjes en misschien zelfs familie die het dak van de hal eraf schreeuwen. Sommige nieuwe wedstrijdroeiers merken al met het betreden van sporthallen zuid “mam, pap, roeien is helemaal niet leuk...”. En zo veel ongelijk hebben ze niet. Voor de wedstrijd nog dacht ik er een minuutje over na en vroeg me af: “is er ooit iemand van de ergo afgestapt, niet de winnaar of een gekke crossfitter die maar even dacht mee te doen, maar gewoon een fitte fanatiekeling die gewoon dacht ‘ah! Wat een lekkere race was dit!’ ?” - ik denk het niet. 

En precies dat is de NKIR. Een love-hate relatie met het behalen van je individuele doelen en het gegarandeerde zelfgekozen sterven op de ergo. 

Als het niet goed gaat hoor je van eenieder “ergs don’t float”, als het wel goed ging “goed begin van het seizoen!”... ja dat is de NKIR. 

Voor mij was de NKIR de afgelopen twee jaar vooral één ding: meer meters. Wat je je namelijk pas realiseert als je halverwege de race bent, is dat zo’n 200m meer echt langer zijn dan je ooit had verwacht. Maar dit jaar was anders, en daarmee bedoel ik niet alleen de starttijd van 10:45 uur - veel beter!

Na twee jaar in een zware acht bij de NKIR aan de start te liggen was het nu voor de eerste keer mijn eigen 2000m in het lichte veld. 

En zo begon het avontuur NKIR om 7 uur ‘s ochtends thuis met de eerste trip naar de weegschaal - 60,0 kg – “nice!” dacht ik, “dik ontbijten”. Als newbe in het lichte veld was vandaag ook de eerste keer officieel inwegen. Spannend! Emma als ervaren weeg-genoot begeleide me voor mijn eerste trip naar de officiële weging en legde rustig uit hoe het allemaal zou gaan gebeuren. Tussen zweetpakjes en pannenkoeken woog ik in op 59,9kg. Eerste overwinning was daarmee al binnen. 

Na twee uur wachten mochten we dan beginnen met warmroeien. Coach Joran ging nog even het raceplan met me door, en dan was het tijd om eindelijk de hal in te gaan met het doel er ook zo snel mogelijk weer uit te mogen. Harder roeien, sneller klaar. 

“Prepare for the start. Sit ready. Attention. ROW” 

10:45 uur - start van het lichte dames gevorderde veld. Mijn eigen 2000m met de opdracht ‘gewoon uitvoeren’. Wat begon als een individuele 2k voelde met iedere meter in de race meer als een (lichte) stoommachine die vanuit ergo 11 t/m 14 de NKIR ging vernietigen. 66 lichte dames die de Okeanos golf aan zagen komen. Al die trainingen op SVU kwamen hier samen. Nadat we allemaal ons ritme hadden gevonden, vonden we vooral ook elkaar terug. En dan begon het. Kika onze tempo-machine begon meer kolen op het vuur te gooien en daarmee de stoommachine verder op gang te brengen. En wij volgden haar. Door de speaker hoorde je al “de dames van Okeanos, die zijn het tempo nu op aan het voeren, ze hebben de lead gepakt! Dit is toch gigantisch! Met z’n tweeën gaan ze er hier vandoor, hier gaan ze samen voor! Dat is toch echt roeien, met een team samen winnen, samen door de finish komen!”. Richting de finish begonnen zich de camera’s om ons te verzamelen en dan was het zo ver. 

Na twee kilometer strijden en raceplan uitvoeren kwamen we door de finish! Een eerste blik naar coach Joran, in zijn niet te missen oranje jas, en Sabrina: “jaaaajajajajajaja, het is gelukt!” Wat een race! Om ons heen schreeuwende mensen, muziek, lawaai en de winst! Okeanos wint de NKIR! En dan sta je daar, eenzaam, op het podium bij de NKIR, ver weg van de vereniging, de coaches en veel belangrijker het team die je zo open op hebben genomen en met wie je al die meters hebt gestreden, dat zag ik dan toch echt niet zitten! Met een kleine sprint het podium af en naar de rand waar iedereen al begonnen was met zingen! Wat een mooi gevoel! 

Hier doe je het dan toch echt wel beetje voor. 

12:00 uur - ingewogen, NKIR blik, nu tijd voor taart en bubbels!

Uitslagen NKIR:
-
DCL 4: Dames topC4'20 03:51,8 (16e)
- HCL4: Heren topc4'20 03:23,6 (16e) & 03:14,6 (6)
- DGFemke Slabbekoorn 07:59,9 (72e), Caroline Barbier 07:23,6 (24e), Vera Schuit 7:20,2 (16e), Lidewij Kosters 07:12,2 (6e) Rosemarijn Pruijs 07:09,1 (4e)
-
HG: Yannick ten Velden 06:16,6 (21e)
-
LDG: Emma Huijben 07:30,3 (7e), Janette Huijser 07:29,8 (6e), Kika Banning 07:26,8 (4e), Anna Klein 07:24,2 (1e)
-
LHG: Menno Vroegindewij 06:44,3 (37e), Nathan Remijnse 06:36,1 (19e)
-
DCL8: Dames Club8'20 08:01,1 (11e)
-
DE: Benita de Man 07:02,7 (20e), Hermijntje Drenth 06:41,5 (4e), Tinka Offereins 06:41,0 (3e)
-
HE: Bastiaan Collette 06:13,6 (8e)
-
HSB: Ruben Weijers 06:18,0 (15e)
-
HEj4: EJZ'20 06:41,1 (2e)
-
LHEj8: EJL'20 06:59,2 (6e)
-
DEj8: EJD'20 07:40,8 (9e)

Emma, Kika, Anna en Jannette. Foto door Ellen de Monchy