Nabeschouwing Asopos Najaarswedstrijden

Nabeschouwing Asopos Najaarswedstrijden

02-11-2021 | Irene Cauwels | Nabeschouwing Asopos Najaarswedstrijden

Op 23 en 24 oktober was het na twee jaar dan eindelijk weer tijd voor een wedstrijd op de Bosbaan. Hier hebben al onze introploegen laten zien wat ze geleerd hebben in hun eerste weken en streden ook een aantal ouderejaarsploegen op hun favoriete water. Met 30 ploegen waren we enorm goed vertegenwoordigd dit weekend! Damesch 3 heeft van alle introploegen het beste gepresteerd en kwam tot de halve finale, in hun nabeschouwing lees je hoe zij hun eerste wedstrijd hebben ervaren. 

'Op 23 oktober mochten we voor het eerst gaan racen tegen andere verenigingen. Na een trotse tweede plek op de onderlinghe mochten we ons nu aan de rest van het veld gaan meten. Het was even wennen, want de wekker stond vroeg en het composhirt droegen we met trots, maar was wel een beetje koud. We stapten met heel veel zin en een goede lading zenuwen de boot in. Door de harde wind in de week voor het weekend hadden we niet meer met elkaar kunnen trainen. Of dat de reden was voor een dramatische eerste heat zullen we nooit weten, maar met een gemiste start, 7 snoeken, een veel te hoog tempo en heel veel armwerk later kwamen we wonder boven wonder toch als eerste over de finish. We waren mega opgelucht en konden door de winst lachen over de dramatische techniek. Wel had die armenrace ervoor gezorgd dat we zo verzuurd waren dat het tillen van de boot nog een prima uitdaging was, maar met wat bijschietende hulp van omstanders heeft zelfs de boot het tot de schagen gebracht.

De energie zat goed en we hadden nu al zin in de volgende wedstrijd. Wel was de kou wat op de longen geslagen dus hebben we de 4 uur die volgden gevuld met thee en heel veel honing. Verder waren we veel te vinden op de vlotten om de herkansende Okeanos ploegen nog wat verder vooruit te schreeuwen. Uiteindelijk mochten we met twee andere ploegen beginnen aan de kwartfinales. We waren op jacht naar meer, er was zoveel misgegaan in de eerste heat en nog steeds waren we sneller dan de onderlinghe. We voelden de potentie. Met coach Mika als stuur lagen we kaarsrecht voor de start en wisten we dit keer wel waar we moesten kijken voor het startsignaal. De start verliep al beter, we hadden drie gelijke halen halve bank. We zette door en waren bij de 250 meter al prima moe. Toch zaten we dit keer wel goed op de benen en was het tempo goed. We trapten door en kwamen over de finish. Er was nog lichte twijfel of de boot in baan 1 niet net iets sneller was, maar een blik naar de kant en juichende Okeanos jassen gaven die verlossing. Uitgelaten legden we aan, de beentjes goed verzuurd maar dit keer konden we de boot nog prima tillen en zaten we trots op de ergo’s om het zuur eruit te trappen. Dit wilden we nog een keer, en dan nog net een beetje sneller. Terug naar de soos voor thee met honing en een appel keken we naar de andere kwartfinales. Helaas hadden de andere teams het net niet gered, dus het was aan ons om die finale te halen. En zo lagen we weer strijdlustig, maar ook al trots op de behaalde halve finale aan de start. De start was een van onze betere, en dankzij het geschreeuw van Mika was er geen ruimte om na te denken over vermoeide benen. Technisch was dit onze beste wedstrijd, met maar een subtiele snoek bereikte we net een seconde te laat de finish. Het was de derde plaats en de Asopos was voor ons voorbij. Ietwat teleurgesteld legde we aan, maar na een gefeliciteerd van de coach en veel andere mensen waren we toch heel blij met het resultaat. De avond was nog jong en de voornemens om morgen nog te leren werden overboord gegooid. We hebben dan wel niet de finales gehaald, de pitchers hebben we die avond zeker gewonnen.'