Nabeschouwing Alternatieve 'Hel'

Nabeschouwing Alternatieve 'Hel'

06-12-2020 | Josephine Waslander | Nabeschouwing Alternatieve 'Hel'

Vorig weekend hebben de middengroepen hun eigen alternatieve “Hel” verroeid. Hieronder de nabeschouwing van middengroep Damesch roeier Julia Hartman:

“Op 29 november 2020 zou de Hel van het Noorden verroeid worden in het pittoreske Groningen; een zes kilometer lange achtervolgingsrace voor skiffs en tweetjes. Voorafgaand aan de race dient er tien kilometer opgeroeid te worden; voor normale mensen (zoals ik) zou dit al een training op zich kunnen zijn, maar dan moet de race dus nog beginnen. Bovendien is het meestal guur herfstweer rond deze tijd. Het opschorten van de Hel van het Noorden in verband met Covid werd dan ook niet écht betreurd door de meeste roeier. Vooral onze jeugdroeister Fre vond het geen probleem om “die ellende” dit jaar over te slaan. Desalniettemin kwam ons bestuur met het geweldige idee om Het Noorden naar De Ringvaart te halen!

Met voldoende goede moed en warme mutsen stapten middengroep Damesch ’s ochtends als eerste hun vaartuig in. Die moed zakte mij tijdens het oproeien weer in de schoenen. Ik probeerde de omgeving te memoriseren zodat ik tijdens de race zou weten hoe ver ik nog moest en of er nog bochten aan zouden komen. Maar de route was te lang of mijn geheugen te slecht.

Het bestuur stond ons op te wachten bij de startlocatie. Er hing een ietwat gespannen sfeer, wat altijd zo leuk en zo naar is aan wedstrijden. We startten op alfabetische volgorde zo’n 20 seconden na elkaar en iedere roeier kreeg een meefietser die de tijd bijhield. Ik vroeg nog even gauw aan Vera wat haar tactiek was, invliegen of versnellen? “Gewoon zo snel mogelijk. Dan kan ik weer naar bed.” Ze kwam dan ook als eerste over de finish, met dezelfde snelle tijd als Rosemarijn! De tweedejaars hebben hier en daar een brug geraakt en bleken best aan elkaar gewaagd te zijn. Iedereen vond het achteraf gaaf en had een lekkere race gevaren.

Tijdens de vier kilometer uitroeien begon zelfs de zon te schijnen. De bootjes werden daarna overgedragen aan middengroep Heeren. Zij betraden met manmoedige halen het Nieuwe Meer, nog niet wetende dat hun vingertoppen spoedig zonder gevoel zouden zijn…

Na de nabespreking konden we gewoon lekker op de fiets naar huis, in plaats van nog een aantal uur in de auto te verstijven. Waarschijnlijk was onze alternatieve Hel van de Ringvaart dus een stuk minder hels dan de echte Hel van het Noorden!”